dünyanın yüzüne kahredilmiş
bir yaradır nihayetinde... insan!
dünyanın yüzüne kahredilmiş bir akşam
gibi dağılsın içinize bu duman, bu şüphe
siz, pardon, en çok neyimi sevdiniz?
en çok gözlerinizi... benim gözlerim
unutmuyor bazı şeyleri... sözcüklerin
yalan söyleyemediği gibi...
işte tam burada kar yağar,
bembeyaz bir masalın ortasına, güzel
kirpiklerini örmüştür bir uykuya rapunzel.