Bonnie ile yeni evlendiğimde, hafta sonu seminerleri için yola çik-madan önceki geceler bana sabah kacta kalkacağimi sorardi. Sonrauçağimin hareket saatini öğrenirdi. En sonunda da kafadan bazi he-saplar yapip ucaği yakalamaya yetecek zamanim olmadiğini söyler-di.Her seferinde bana yardimci olduğunu sanirdi, ama ben bundanrahatsiz olurdum. On dört yildir dünyayi gezip hocalik yapiyordumve daha tek bir ucaği bile kacirmamiştim. Bir sabah evden Çikma-dan önce bana,"Biletin yaninda mi? Cüzdanini aldin mi? Yeterli pa-ran var mi? Bavula corap koydun mu? Nerede kalacağini biliyor mu-sun?" gibi bir dizi sorular sormaya başladi. Böylece sevgi dolu ilgisinigösterdiğini saniyordu, oysa ben kendimi güvenilmez hissedip rahat-siz oluyordum. Sonunda, onun iyi niyetini takdir ettiğimi, ama banaböyle annelik etmesinden hoşlanmadiğimi söyledim. Eğer bana an-nelik etmek istiyorsa, bunu koşulsuz sevgi ve güvenini göstererekyapmasini istedim. “Olur da uçağı kaçırırsam bana, 'Sana söylemiş-tim,' deme," dedim. "Dersimi öğrenip bundan sonra ona göre davra-nacağima güven. Eğer diş fircami ya da traş takimlarimi unutursam,birak ben halledeyim. Telefon ettiğimde bunlari anlatma bana." Ken-disinin isteyebilecekleri yerine,benim isteklerimin farkina vardiktansonra eşimin bana yardımci olmasi çok daha kolaylaşti.