Kedi nefreti çoğu kez,mutsuzluğa batmış insanların kendilerine duydukları nefretin,mutsuz olmadığını bildikleri canlılara yönlendirilmiş halidir.
Kediler doğalarına kulak vererek yaşarlar, insanlar ise doğalarını bastırarak. Çelişkili görünse de, bu da onların doğasıdır. Aynı zamanda da barbarlığın bitip tükenmez cazibesinin kaynağıdır. Birçok insan için uygarlık bir kısıtlanma halidir. Korkunun esiri olmuş, cinsel açlık çeken ve göster-meye cesaret edemedikleri bir öfkeyle dolu olan kimseler,kendini olumlayarak yaşayan bir canlı karşısında ister is-temez deliye dönerler. Hayvanlara zulmetmek, onları ken-di yaşamlarında sürünüp durdukları iç karartıcı sefalettenuzaklaştırır. Kedilerin eziyet görüp yakıldığı ortaçağ karna-vallari, ezilmişlerin şenlikleridir.
...
--