Kin tutmaz, kendisine yapilan fenaliklari çabuk affeder, unuturdu. Fakat kocasina yapilan muameleyi bir türlü unutamiyor, onun yikilan büyük ümitleriyle birlikte kendi saadetinin de temelinden sarsildigina inanarak buna sebep olan muhteris insanlari bagislayamiyordu.
“Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.”
“Hayatım boyunca hiçbir zaman insan temasına karşı bu kadar büyük bir açlık hissetmemiştim; bu kalabalığın içerisinde, onlardan biriydim ama buna rağmen onlarla birlikte değildim.”