İhtiyacımız olan üç şey;birincisi nitelikli Bilgi.ikincisi:Onu hazmetmek için gerekli serbest zaman.üçüncüsü de:İlk ikisinin karşılıklı etkileşiminden öğrendiklerimizde temellenen eylemlerde bulunma hakkımız.
Gerçek şu ki fotoğrafçılık gelişene kadar birbirimizle pek iyi geçinemiyorduk.Sonra...yirminci yüzyılın başında sinema filmleri ortaya çıktı.Radyo.Televizyon.İşler kitle kazanmaya başladı.”
“Kitle kazandıkları İçin de basitleştiler,”
“Eskiden kitaplar orada burada,her yerde tek tük insanlara hitap ediyordu.Onlar farklı olma imkanına sahipti.Dünya genişti.Ama sonra dünya gözlerle,dirseklerle ve ağızlarla doldu.Nüfuz ikiye,üçe,dörde katlandı.Filmler,radyolar,dergiler,kitaplar bir çeşit puding macunu normuna indirgendi...
“Hayalinde canlandır.Atlara,köpeklere,el arabalarına sahip on dokuzuncu yüzyıl insanı...ağır çekim.Sonra,yirminci yüzyılda kameranı hızlandır.Kısaltılan kitaplar.Özetleştirilen.Özet haber veren dergiler,Bulvar Gazeteleri.Her şey kapanışa,hızlı sona indirgeniyor.”