“Bak, yüzümü otlara gömüyorum, sonra burun deliklerimden içime çektiğim nefes zihnimde yüzlerce düşünceyi ve hayali tetikliyor. Bu soluduğum evrenin nefesidir. Şarkıları ve kahkahayı, başarıyı ve ıstırabı, mücadeleyi ve ölümü biliyorum; her nasılsa otlardan yayılan kokunun beynimde uyandırdığı hayalleri görüyorum ve bunları sana, dünyaya anlatmak istiyorum. Ama bunu nasıl becerebilirim?”