Enes burak kara
@Enesbkara
54 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Puan vermedi·644 syf.·
2026 69. kitabı
Bazı kitaplar sadece hikâye anlatır, bazılarıysa insanın içini kurcalar. Cennetin Doğusu bence ikinci tarafta kalan kitaplardan biri. Kitabı bitirdiğimde aklımda olaylardan çok karakterler kaldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·296 syf.·
2026 65. kitabı
Şampiyonların Kahvaltısı, insanın kendi yarattığı saçmalıklar içinde kayboluşunu hem komik hem de rahatsız edici bir dille yüzüne çarpan bir roman. İlk bakışta absürt ve dağınık gibi görünse de, aslında bilinçli bir kaosun içinde ilerliyorsun.
Kurt Vonnegut, bu kitapta anlatı kurallarını neredeyse tamamen yıkıyor. Hikâye; akıl sağlığını yitirmeye yaklaşan karakterler, kapitalizm eleştirisi ve insanın özgür iradesine dair sorgulamalar etrafında şekilleniyor. Araya giren çizimler ve doğrudan okuyucuya hitap eden anlatımı, kitabı sıradan bir roman olmaktan çıkarıyor.
Okurken hem güldüren hem de huzursuz eden bir deneyim sunuyor. Altında yatan düşünce ise oldukça sert: İnsan, çoğu zaman kendi yazdığı bir senaryonun içinde sıkışıp kalıyor. Bu yüzden kitap bittiğinde geriye sadece bir hikâye değil, insan doğasına dair rahatsız edici bir farkındalık kalıyor.
Puan vermedi·240 syf.·
2026 57. kitabı
İnsan, en çok sıradan hayatının bir anda elinden kayıp gittiği anlarda kendi karanlığıyla tanışıyor. Paul Lynch bu romanda, o kırılma anını sessiz ama sarsıcı bir şekilde yüzüne vuruyor.
Kitap, politik baskının giderek arttığı bir ülkede bir annenin hayatta kalma mücadelesini anlatıyor. Büyük olaylardan çok, küçük ama yıkıcı değişimlerle ilerliyor; özgürlüğün nasıl fark edilmeden elden kayıp gittiğini gösteriyor.
Okurken insanı rahatsız eden şey hikâye değil, onun fazlasıyla gerçek hissettirmesi. Kitap bittiğinde geriye şu düşünce kalıyor: “Bu sadece bir kurgu mu, yoksa ihtimal mi?”
Puan vermedi·275 syf.·
2026 55. kitabı
Bazen bir kitap, sadece sayfalar arasında kalmıyor; zihninizin derinliklerine işliyor. İşte Hawksmoor da tam olarak bu türden bir eser.
Daha önce Ackroyd’un Bay Cadmus isimli kitabını okumuştum ve yazarın bu kadim atmosferi yaratma yeteneğine hayran kalmıştım. Bu kez diğer kitaplarını da merak edip yola çıktığımda, karşıma çıkan Hawksmoor ile gerçekten unutulmaz bir okuma deneyimi yaşadım.
Kitap, 17. yüzyılda mistik ritüellerle inşa edilen yedi kilise ile 1980’lerde aynı yerlerde işlenen gizemli cinayetler arasında gidip gelen iki farklı zaman dilimini anlatıyor. İki farklı Nicholas... Biri mimar, biri dedektif. İkisi de kendi çağlarının içinde kaybolmuş ama zamanın ötesinde birbirine bağlanmış kaderler.
Okurken kendinizi sanki geçmişin içindeymiş gibi hissediyorsunuz; her sayfa, gerçeklik ile hayaletler arasında ince bir çizgi çiziyor.
Kitap bittiğinde sadece bitmiş bir hikâye değil, zihninizde kalan tuhaf bir sızı da var. Belki de bu yüzden bir daha hiç unutamayacaksınız.
Eğer gizem, tarih ve biraz da mistik gerilim arıyorsanız, Hawksmoor tam size göre.
Puan vermedi·463 syf.·
2026 33. kitabı
İnsan bazen bir kitabın ilk sayfalarında bile dünyanın ne kadar acımasız olabileceğini hisseder. Angela’nın Külleri tam da böyle bir kitap. Daha ilk satırlarda, yoksulluğun yalnızca bir durum değil, adeta insanın kaderine yapışan bir gölge olduğunu görüyorsunuz. Bu hikâye; çocukluk, umut ve hayatta kalma mücadelesinin en çıplak hâliyle anlatıldığı sarsıcı bir yaşam öyküsü.
Frank McCourt’un kendi çocukluğunu anlattığı bu hatıra kitabı, İrlanda’nın yoksul mahallelerinde geçen zor bir büyüme hikâyesini konu alır. Aile içindeki sorunlar, ekonomik sıkıntılar ve toplumun sert gerçekleri küçük bir çocuğun gözünden anlatılır. Ancak kitap bunu ağır bir dram havasıyla değil; yer yer sade, yer yer ironik bir anlatımla aktarır. Bu yüzden hikâye hem gerçekçi hem de şaşırtıcı derecede akıcı bir şekilde ilerler.
Kitap bittiğinde geriye yalnızca bir çocukluk hikâyesi kalmaz; insanın dayanma gücüne dair güçlü bir düşünce de kalır. En zor şartların içinde bile umut kıvılcımının tamamen sönmeyebileceğini hatırlatır. Okur, sayfaları kapattığında hem derin bir hüzün hem de hayata karşı daha güçlü bir empati duygusuyla baş başa kalır.
