İnsan yüzü görmek istemiyordum ; neşe ya da memnuniyet seslerinin tümü işkenceydi benim için. Yalnızlık tek avuntumdu...derin, karanlık, ölüm misali yalnızlık.
Ama kitaplar buradaydı işte : Derinlere nüfuz etmiş, daha fazla şey öğrenmiş adamlar buradaydı. Öne sürdükleri her şeye inandım, onların müridi haline geldim.
Birilerinin saçma iktidar mücadelesi yüzünden insanlar birbirlerine kavuşamıyor, acılar yaşanıyordu. İnsanların mutluluğu, iktidar oyunları arasında ne kadar da zavallı bir konu haline geliyordu.