Zamanı ört görünmez karasıyla kirli yaralarının üstüne.
Belki filiz verir can vermiş bedenim tekrar içinde.
Çisil çisil yağmur yağsın çıplak tenine.
Akıtsın tüm kiri, isi.
Bir bahar güzelliği gelsin yüzüne.
Duvarda paslanmış çivisiyle bir fotoğrafımız, zamanın tozlarından görünmez halde.
Ölüm tıkırdattığı zaman bir sabah serinliğinde kapını.
Nemlenir gözlerim.
Ah sevdiğim!
Yüzümüzde çocuk gülüşleri vardı eskiden.
Şimdi ise bir matem,
Her mezarını ziyaret edişimde.
Engin Kayan