Gün gelir ağaç kavuklarında saklanır böcekler
İs basar limanları görünmez yelkenliler
Yağmur boşalır saçlarına
Kaldırımlar yıkanır gözyaşlarınla
Sırtına astığın heybende anıların birikir
Yavaş yavaş dökülürler her yere
Geriye döndüğünde her adımın birine çarpar
Başlar yeniden mutluluklar
Başlar belki de hüzünlü yolculuklar.
Engin KAYAN