Aslında insan sürekli bir önceki haliyle, yani kendisiyle yarışma halindedir; bir başkasıyla değil. Bu sürecin değerini bilen öğretmen öğrenciyi başkasıyla kıyaslamaz, öğrencinin kendisini kendisiyle kıyaslamasına yardımcı olur.
Öğretmen olan her an şimdi-burada niyetinin saflığını elinden geldiğince yaşamaya çalışır. Mükemmel öğrenci aramaz, mükemmel öğrenci yetiştirmeye çalışmaz... "Hiç hata yapmadığınız haftalar hiçbir şey öğrenmediğiniz haftalardır" der öğrencilerine. Onun öğrencileri hata yapmaktan korkmazlar; hayatı yaşayamamaktan, kendileri olamamaktan, hiç denememekten korkarlar.