Engin

Engin
İnsan’dan mahrum bir cehennem karanlığında, nasıl da bulduk birbirimizi...
Reklam
Kulluğum, divâneliğimle ellerini, gözlerini öperim. Öpüyorum ama doyamıyorum. Mutluluk ya da cehennem bu galiba. Sana doymak, korkunç ahmaklık olur. Hadi gel...
Evrende seni özler, seni isterim. Başkaca hiç. Ne taktığım, ne de vurulacağım bir nen yok. Seni. Sade seni.
“Sus kimseler duymasın, Duymasın, ölürüm ha. Aydım yarı gecede, Yeşil bir yağmur sonra. Yağıyor, Yeşil.

Engin

, bir kitap okudu
Puan vermedi·64 syf.·
3 günde okudu
·
2024 17. kitabı
Cemal Süreya
7.3/10 · 21,8bin okunma
Reklam