Mahalledeki çocuklar,bizi ister istemez, pis göçmenliğimizi unutup aralarına alır oldular.gene de adımız ‘pis göçmen ‘lerdi,oyda biz,oranın üstü başı en temiz çocuklarıydık.
Yeryüzünü kaplayan engin denizin düzeyi alçalmaya devam ediyordu,ama hiçbir dağın doruğu başını kaldırıp,Ben buradayım , adım ağrı ve ben Türkiye’deyim dememişti.