Lotusun Bir Taç Yaprağı
@Ennuree
Homesick for a place I have never seen before…
1 Haziran
7 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İncelemeFelsefe
Puan vermedi
Son zamanlarda incelediğim türler felsefe grubundan ütopyalar olmaya devam ediyor. Benzerlik, farklılık ve etkileşimlerini görebilmek için peşpeşe okumak faydalı oldu diyebilirim. Bu kez düşüncelerimi paylaşacağım eser ütopyalar arasında başyapıtlardan biri olan Güneş Ülkesi…
İlk olarak More’un Ütopya’sı, Bacon’ın Yeni Atlantis’inden sonra bu kitabın daha yavan, düşünsel anlamda yoz olduğunu belirteyim. Tabii durum her zamanki gibi eser – müessir ilişkisine bağlı ve müessirin (yazarın) yaşadığı dönemin şartları ve kendini ona göre nasıl şekillendirdiği ile alakalı oluyor. Özellikle dogmatik bir dönemden daha rasyonel olduğu iddia edilen yenilenme dönemine geçişte yaşanılan sancılı sürecin etkisi de eserdeki bazı eksik veya abartı diyebileceğim fikirler de önemli bir yer ediniyor. Hiçbir düşüncenin keskin bir şekilde tersine dönemeyeceğinin farkındalığı ile eseri okumakta ve incelemekteyim. Yapacağım değerlendirmeler de bu minvalde, olabildiğince objektif tavırla ilerler umarım…
Öncelikle eser hikayeci bir tavırdan ziyade öğretici metin üslubuyla yazılmış. Bununla birlikte tiyatral bir yanı da bulunmakta. Sanki bir Platon eseri okurmuş havası vermekte. Hatta neredeyse bir tragedya girişimi diyebiliriz.
Tüm hikaye Ospitalario ve Cenovalı Kaptan arasındaki diyalogdan ibaret ve bu diyalog da soru ve cevaplar üzerinden güneş ülkesi hakkında bilgiler veriliyor. Güneş ülkesini ziyaret eden kaptan öğrendiği tüm bilgileri bizlere aktarıyor. Ülkenin yönetim şekli, yöneticileri, halkın yaşam tarzı, cinsiyetlere göre işler ayrışmalar, ahlaki yapı, hak ve sorumluluklar, geçim kaynakları ile ilgili oldukça detaylı bilgiler olduğunu söyleyebilirim.
Yönetim konusunda ülke bir baş rahip tarafından yönetilmekte. Ona metafizik de diyorlar. (Bu konudaki medeniyet hususunu sizlerin
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İncelemeFelsefe
Yeni Atlantis katıldığım felsefe derslerinde ütopya niteliğinde tavsiye edilen kitaplardan biriydi. Ütopyalara her zaman meraklıyımdır zaten. Hayaller aracılığıyla gerçek dünyanın vahşiliğini, ahlaksızlığını, hırçınlığını, kalabalıklar arasındaki yalnızlığı unutmak için bir kaçış yoludur ütopyalar. Tabii okur arada gerçekten böyle bir dünyanın var olabileceği imkanını da sorgular.
Yeni Atlantis diğer ütopyalardan farklı duruyor. Her insan karakteri nasıl farklıysa elimdeki eserin de kendine has bir karakteri var. Onu zahir eden yazarın kişiliğini, yaşadığı dönemin özelliklerini kalbimize iliştiriveriyor. Öncelikle bu nadide eserin ismi ile başlayalım. Kitabın yazıldığı dönem Amerika’nın keşfinin yeni filizlendiği dönemlere tekabül ediyor. Kitapta bu ülkeye özel bir yer veren yazar çok eski zamanlarda ülkenin adının Büyük Atlantis olduğunu belirtiyor. Bilinmeyen bir yerin keşfi olan Amerika (büyük Atlantis) ile daha önce hiç keşfedilmemiş ve tüm özellikleriyle muhteşem bir cazibesi olan Yeni Atlantis adını verdiği ada ülkesi ile bir analoji yapmakta, benzerlik kurmakta olduğunu görüyorum. Fakat yeni Atlantis diğerine nazaran yenilikler, güzellikler ve özgün nitelikler taşımaktadır. Yazarın o dönemde gözlemlediği her türlü eksiklik ve yanlışlığı bir başkaldırı olarak yarattığı bu kadim topraklar hem insanıyla hem doğasıyla hayranlık uyandırıyor. Yalnız söylediğim gibi yazarın ruhu, fikirleri, duyguları esere ilmek ilmek işlenmiş vaziyette olduğundan onun hayatında büyük önemi olan Hristiyanlık dini bu ülkenin yegane değeri oluyor. Yazarımız bunun üzerine mitler, efsaneler anlatmaktan ve din adamlarını bu toprakların yetkin kimseleri haline getirmekten çekinmiyor. Mamafih körelmiş dini duygular topyekün onu sarmıyor; sorgulamak, merak etmek ve özellikle bilimsel