Güneş Ülkesi
Tommaso CampanellaYazar:
Tommaso Campanella
Çevirmen:
Özlem Pekcan
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
80
Basım Tarihi:
Mayıs 2017
İlk Yayın Tarihi:
1602
Yayınevi:
Öteki Yayınevi
Orijinal Adı:
Civitas Solis
Orijinal Dil:
İtalyanca
Orijinal Ülke:
İtalya
ISBN:
9789755842110
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Türler:
Diğer Baskılar
28 diğer baskı · Tümünü Göster
Güneş Ülkesi
1.488 okunmaAlfa Yayıncılık · 28 Temmuz 2022 · 145 s.
Güneş Ülkesi
382 okunmaAyrıntı Yayınları · 2019 · 96 s.
Güneş Ülkesi
343 okunmaSay Yayınları · 23 Mayıs 2018 · 112 s.
Güneş Ülkesi
365 okunmaKapra Yayıncılık · 2021 · 78 s.
Güneş Ülkesi
335 okunmaİlgi Kültür Sanat Yayınları · 14 Eylül 2019 · 96 s.
Güneş Ülkesi
238 okunmaNilüfer Yayınları · 2017 · 96 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir ülke düşünün. Dönemin rüyası gibi ya da harikalar diyarının tanımlanmış düşsel yeri. Kitap incelemelerinde genellikle distopik bir yurt düşlendiği söylenmiş ama aslında günümüz klişelerini de yeterince içeriyor. Sadece çağın idealleri diyebilir. Tüm her şeyiyle yeni bir ülke anlatılıyor. Kurgusal bir ilerleyişten çok soru cevap şeklinde düşlenen- görülen- merak edilen ülkeye dair anlatım mevcut. Özgür ülke tanımlamasına tam olarak uymasa da komün, sosyalizm, anarşizm, demokrasi, diktatörlük gibi akımlardan bir parça alıp yeni bir şeyler yaratılmış. Diktatörlüğü cezai kısımlarında kullanılmış daha çok. Güzel bir anlatımla okurken düşleme şansı az da olsa vermiş. Farklı toplum yapılarını merak eden antropolog ruhlu okurları çok saracaktır özellikle. Güzel, okunulası bir kitap. Keyifli okumalar dilerim.
Campanella'nın yaşadığı dönem ve hapiste geçirdiği uzun yıllar düşünüldüğünde müthiş bir öngörü ile yazılmış ütopya. Altın, gümüş ve paranın hiçbir hükmünün olmadığı bir dünya Campanella'nın zihninin kuytu köşelerinde kurduğu dışa kapalı bir ülke. Bu ülkede güneş her yere eşit şekilde ışık verir.
*Tavsiye ederim
İncelemeFelsefe
Puan vermedi
Son zamanlarda incelediğim türler felsefe grubundan ütopyalar olmaya devam ediyor. Benzerlik, farklılık ve etkileşimlerini görebilmek için peşpeşe okumak faydalı oldu diyebilirim. Bu kez düşüncelerimi paylaşacağım eser ütopyalar arasında başyapıtlardan biri olan Güneş Ülkesi…
İlk olarak More’un Ütopya’sı, Bacon’ın Yeni Atlantis’inden sonra bu kitabın daha yavan, düşünsel anlamda yoz olduğunu belirteyim. Tabii durum her zamanki gibi eser – müessir ilişkisine bağlı ve müessirin (yazarın) yaşadığı dönemin şartları ve kendini ona göre nasıl şekillendirdiği ile alakalı oluyor. Özellikle dogmatik bir dönemden daha rasyonel olduğu iddia edilen yenilenme dönemine geçişte yaşanılan sancılı sürecin etkisi de eserdeki bazı eksik veya abartı diyebileceğim fikirler de önemli bir yer ediniyor. Hiçbir düşüncenin keskin bir şekilde tersine dönemeyeceğinin farkındalığı ile eseri okumakta ve incelemekteyim. Yapacağım değerlendirmeler de bu minvalde, olabildiğince objektif tavırla ilerler umarım…
Öncelikle eser hikayeci bir tavırdan ziyade öğretici metin üslubuyla yazılmış. Bununla birlikte tiyatral bir yanı da bulunmakta. Sanki bir Platon eseri okurmuş havası vermekte. Hatta neredeyse bir tragedya girişimi diyebiliriz.
Tüm hikaye Ospitalario ve Cenovalı Kaptan arasındaki diyalogdan ibaret ve bu diyalog da soru ve cevaplar üzerinden güneş ülkesi hakkında bilgiler veriliyor. Güneş ülkesini ziyaret eden kaptan öğrendiği tüm bilgileri bizlere aktarıyor. Ülkenin yönetim şekli, yöneticileri, halkın yaşam tarzı, cinsiyetlere göre işler ayrışmalar, ahlaki yapı, hak ve sorumluluklar, geçim kaynakları ile ilgili oldukça detaylı bilgiler olduğunu söyleyebilirim.
Yönetim konusunda ülke bir baş rahip tarafından yönetilmekte. Ona metafizik de diyorlar. (Bu konudaki medeniyet hususunu sizlerin
6/10
2019 300. kitabı
Campanella "Güneş Ülkesi'ni" 27 yıllık hapis hayatının sürecinde yazmıştır. Baş yönetici rahip "Hoh" evrensel bir öğrenimi ilke edinen Güneş Ülkesi vatandaşları evrendeki tüm dilleri ve kültürleri tanıma çabası içindedir.
Campanella insanların temel sorununun bencillik olduğuna ve aile mal mülk sahibi olmakla bencilliğin başladığını söyler ve o yüzden her şeyin eşler dahil ortak olduğu bir ütopya ortaya koyar.
Temel gayesi bencilliğin amacını ortadan kaldırmaktır. Yalancılık onlar için vebadan beterdir yetiştirme tarzları androjen herkes her işi yapabilir Thomas More'un Utopia'sı gibi değerli madenler ve paraya önem verilmez alelade şeylerdir. Gurur insanda en ürkütücü özelliktir. Din yine temelde Hristiyanlık öğretilerine dayanır burada Campanella sahip olduğu Hristiyanlık öğretisinden vazgeçmemiş fakat ölüleri yakmak gerektiğini yoksa onlara tapılabileceği gibi söylemeleri de ileri sürmüştür.
Çok kısa olmasına rağmen çağının en spesifik insanlarından biri olan Campanella kendi düşünce sistemini çok akıcı bir şekilde oturtmuş. Zaten bir çırpıda okunacak kitap “keşke biraz daha devam etseydi” dedirtiyor. Ama Cenevizlinin gemiye yetişmesi gerekiyor. Ütopyalarda klasikleşen denizci anlatımını burada da görüyoruz. Kitabı okumadan önce yazar hakkında biraz araştırma yapmanız kitabı anlamak açısından çok faydalı olacaktır.
Aslında kitabı okurken modern dönemden o zamana doğru değilde yazarın hayatına bakarak okunması gerek.. Yoksa bu Ütopya eserde çok eleştireceğiniz nokta olacaktır...
Antifeminizmin Pençesindeki GüneşFelsefe-Düşünce
Yıllarca hapis hayatı yaşayan ve işkenceler görmüş Campanella'nın toplum düzeni huzursuzluğunu kaleme almış olduğu ütopik eseri: Güneş Ülkesi.
Kişileri Hindistan'dan
7 katman,
6 ay süre ile yer değişimi.
Kast sistemine bir atıf niteliği taşıdığını düşündüğüm eser, kadının metalaştırmanın daha da ilerisine götürerek değersizleştirmiş. İnsanı duygudan yoksun bir makine gibi yansıtmıştır. Cesur Bir Dünya da güneş ülkesine ihtiyacın olmadığı da aşikardır.
Eğer 3 günlük yılbaşı tatiliniz varsa ve nereye gitsem diye düşünüyorsanız Güneş ülkesi sizin için biçilmiş kaftan olabilir. Olabilir diyorum çünkü bazı ülke ve şehirlerde gerçekten yaşanmaz sadece gezmek için gidilir. Misal vereyim; İstanbul, gittim gezdim ama yaşayamam, o ne kaos öyle metrobüs sürekli dolu geliyor ve dolu olmasına rağmen şoför her durakta o kapıyı açıyor... Neyse dönelim Güneş ülkesine 3 gün kendi bütçelerinden yedirip, içirip, gezdirecek ve dahi ayaklarınızı bile yıkayacaklar. Biletiniz bu kitap, ne duruyorsunuz...
Distopyalar karanlığı, ütopyalar aydınlığı temsil eder. Fakat ne yazık ki ütopyalar asla gerçek olmayacak düşlerdir, distopyalar ise içinde yaşadığımızdır ne yazık ki. Okurken özgürlüğe alışkın bizler bu kadar müdahaleyi kaldırabilirmiyiz onu sorgulayacağız. En küçük bir örnek vermem gerekirse bir çocuğunuz oluyor ve ismi devlet veriyor, siz kayınvalideniz ya da kayınpederinizin ismini koyamıyorsunuz ya da koymamak için kavga etmiyorsunuz, düzene bak... More un ütopyası kadar sevmedim ama şans verilmesini isterim.
Yazar Campanella ile ilgili birkaç şey söylemek gerekirse yaramazmış, daha iyi bir dünya için hazırladığı ayaklanma planı suya düşünce mahkum olmuş ve hayalindekini dört duvar arasında kağıda aktarmış, özel mülkiyetin olmadığı ve herşeyin ortak olduğu Güneş ülkesi işte böyle doğmuş.
Canpanella , " ütopya "dan ziyade bir " distopya " yı anımsattı bana. Kitap bazı bölümlere ayrılmış metafizik, güç, sevgi ve bilgelik olarak. Bu dört başlık altında güneş ülkesini anlatıyor ve gerçekten hepsi birbirinden korkunç geldi bana . Cesur Yeni Dünya distopysını, Canpanella'nın sözde ütopyasıyla kıyaslamam bile Aldous Huxley'e çok büyük haksızlık olur. Niye böyle düşünüyoruma gelirsek. Mesela bir kaç örnek vermek isterim; "memurlar halkın isteği doğrultusunda değiştirilebilir. Ama baştaki dört yönetici kesinlikle değiştirilemez" diyor Canpanella. Bu yöneticiler sadece kendi arasında istedikleri kişiyi seçiyorlarmış. Bir başka örnek; bir kadın gebe kalmaz ise başka bir erkek ile birleştirilirmiş, tekrar gebe kalmadığı takdirde "orta malı" olurmuş. NE ! Ben bu sözde " ütopya" nın yakınına bile uğramayayım. Canpanella, tüm kötülüklerin ve haksızlığın ana sebebini, insanın bencil bir varlık olarak sadece kendini düşünmesi olduğunu ileri sürüyor. Ancak vaadin olan dünyaya baktığım da içim karardı Canpanella ! Kitap, karşı olduğum bir fikre neden karşı olduğumun farkında olmak için; karşıt fikirleri de okumam gerektiğini hatırlattı bana. Daha önce pek distopya okumamış olduğumun farkına varma mı sağladığın için teşekkürler Canpanella ! Arkadaşlar, kitabın yazıldığı dönemi de göz önünde bulundurarak bu incelemeyi yapmaya çalışıtım. Güneş ülkesi, Güneşimi hatırlattığı için de ayrı bir anlama sahip oldu benim için. 
Güneş Ülkesi
Güneş Ülkesi
Tommasa Campanella, Güneş Ülkesi eserini şu cümlelerle bitiriyor; “Bizim devlet düzenimizse, tam anlamıyla, havarice bir düzendir, ortak yaşama düzenini zevke değil, kitabımızda gösterdiğimiz gibi,
karşılıklı saygıya dayatmaktadır.”
Bense, tam aksine eseri okurken gönüllülükten, işbirliğinden daha çok zorlamaya, dayatmaya ve militarist düzene dayalı bir sistem düşündüm uzun uzun. Hayalimde böyle bir ülke canlandı. Ütopyadan daha çok distopya olabileceğine kanaat getirdim bu yüzden.
Bu hayali ülkeyi sevmedim ben. O yüzden kişisel yorumlarımdan daha çok teknik bir inceleme yazısı yazacağım.
Güneş Kent sistem olarak Anarşizme benziyor ancak anarşizme ters olarak yöneticiler var. Bu haliyle anarşizm ile ortak temellere sahip olsa da anarşizmden bir hayli uzak.
Eğitimin çok önemli olduğunu görüyoruz. Dolayısıyla liyakatin de. Hem toplumda hem de yönetici kısımda yapılacak iş hakkında yeteri bilgi ve beceriye sahip ve o alanda uzmanlaşmış kişiler görevlendiriliyor. Kamu görevlerini yerine getirenler bu işle ilgili yeterli eğitim görmüş ve uzmanlaşmış kişiler.
Yabancı dile önem veriliyor. Özellikle küçük yaşlarla birden fazla dil öğreniliyor.
Anarşizmdeki gibi mülkiyet yok. Kişisel eşya yok. Herkes her şeye ait. Bir evi bile yok kimsenin. Üretim araçları da ortak mülkiyete ait ve birlikte çalışıyorlar. Ancak gönüllülük esas değil gibi. Tembellik büyük bir suç ve cezalandırılıyorlar. Herkes çalışmak zorunda!
Herkes aynı kıyafeti giyiyor. Cinsellik konusu çok ilkelce. Üremeyi planlama adı altında insanlara tıpkı hayvanmış gibi müdahale ediliyor. Bu konu beni oldukça rahatsız etti. Özellikle kadınların bu denli değersiz gösterilmesini epeyce ilkel buldum. Anarşizmde daha çok cinsel özgürlük vardır ve kendi çocuğu dahil sahiplenmek yanlış görülür. Burada ise
Yazar Hakkında
Tommaso CampanellaYazar · 1 kitap
Tommaso Campanella, asıl adı Giovanni Domenico Campanella (5 Eylül 1568, Stilo, Napoli Krallığı – 21 Mayıs 1639, Paris), İtalyan şair, yazar ve Platoncu filozof. Ütopya yapıtı Güneş Ülkesi (Latince başlığı: Civitas Solis, İtalyanca başlığı: La Città del Sole) ile ünlüdür.
Campanella, 1568’de Stilo’da dünyaya geldi. 1583’te Dominiken tarikatına girerek Tommaso adını aldı. 1589’da Napoli’ye giderek, orada Philosophia sensibus demostrata'yı (1591; Duyularla Açıklanan Felsefe) yayımladı. Padova’da Galileo Galilei ile tanıştı; yıllar sonra yazdığı Apologia pro Galilaeo (1616; Galilei’nin Savunması) adlı eserinde Galileo’yu savunacaktı. Campanella 1593’te cinsel sapıklıkla suçlandı ve tutuklandı, ama beraat etti. 1596’da heretiklik suçlamalarına karşı kendini savundu. Tomasso Campanella Kalabriya'yı İspanyol egemenliğinden kurtarmak ve hayalindeki komünist düzeni kurabilmek için 1599 yılında bir ayaklanma planı hazırlamıştı. Bu plana Kalabriya'nın ileri gelenleri de dahil olmuştu, ancak isyan hazırlığının ihbar edilmesi üzerine geniş bir tutuklama başlatıldı ve bu kapsamda Campanella da tutuklandı. Ayaklanmanın başarısız olması durumunda isyancıları kurtarmak için Kalabriya açıklarında bir Osmanlı gemisi beklemekteydi. Aslen Kalabriyalı olan Cigaloğlu Paşa, ki Cağaloğlu ismi buradan gelir, Campananella ile sürekli irtibattaydı. Ancak ayaklanmanın henüz başlatılmadan bastırılması üzerine Cigaolğlu Paşa da yeniden Osmanlı topraklarına dönmek zorunda kaldı.
27 yılını burada geçirirken İtalyan Edebiyatının en güzel şiirlerini yazdı. Ayaklanma planının açığa çıkarılmasıyla tutuklanıp Napoli’ye götürüldü. Gördüğü işkence sonucunda ayaklanmada yer aldığını itiraf etti, ancak deli rolü yaparak ölüm cezasından kurtuldu ve ömür boyu hapse mahkûm edildi.
1626’da serbest bırakıldı. 1634’te Napoli’de İspanyollara karşı bir komplonun içinde yer aldığı belirlenince, Fransa’ya kaçtı.
Campanella, 1639’da Paris’te öldü.
Campanella, hapisteyken Güneş Ülkesi’ni yazdı. Yüzyıl önce yaşamış Thomas More gibi, Campanella da yapıtında Platon’un Politea’sını (Devlet 1942, 1946) örnek alır. Güneş Ülkesi’nin yöneticileri aydın kişilerdir. Ülkenin en yüksek yöneticisi filozof bir rahiptir. Her birey, topluma yararlı olacak şekilde bir görev üstlenir. Özel mülkiyet yasak olup, her şey ortaktır.
