Güneş Ülkesi
Tommaso CampanellaYazar:
Tommaso Campanella
Çevirmen:
Selahattin Bağdatlı
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
23 Mayıs 2018
İlk Yayın Tarihi:
1602
Yayınevi:
Say Yayınları
Orijinal Adı:
Civitas Solis
Orijinal Dil:
İtalyanca
Orijinal Ülke:
İtalya
ISBN:
9786050200324
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
28 diğer baskı · Tümünü Göster
Güneş Ülkesi
1.486 okunmaAlfa Yayıncılık · 28 Temmuz 2022 · 145 s.
Güneş Ülkesi
382 okunmaAyrıntı Yayınları · 2019 · 96 s.
Güneş Ülkesi
342 okunmaSay Yayınları · 23 Mayıs 2018 · 112 s.
Güneş Ülkesi
364 okunmaKapra Yayıncılık · 2021 · 78 s.
Güneş Ülkesi
335 okunmaİlgi Kültür Sanat Yayınları · 14 Eylül 2019 · 96 s.
Güneş Ülkesi
238 okunmaNilüfer Yayınları · 2017 · 96 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Her şeyden önce “Sen kimsin ki bir filozofu eleştireceksin?” diyerek başlıyorum söze :)
Uzun zaman önce okuduğum fakat yorum yapmadığım bu kitap için detaylı bilgi veremem. Ama düşüncelerimde hissettiklerimde kalan şey şuydu: Bence hiçbirimizin istemeyeceği bir ütopya. (Bilmeyenler için ütopya: gelecekte var olması hayal edilen mutlu ve refah bir toplum)
Her türlü mülkiyet yok, aile yok, eş yok kimin eli kimin cebinde belli değil :@ hırsızlık, adam öldürme, tecavüz suç olarak görülmüyor; nankörlük, kötü kalplilik suçtur ve cezası kadınsız bırakılma, topluca yenen yemeğe katılmama.
Bir kadın ilk cinsel birleşmede hamile kalmazsa başka erkeklerle denemeler yapılır. Kadının kesin olarak kısır olduğu anlaşılırsa ilişkilerini serbestçe sürdürebilir. Ama üreme konseyi tarafından olgun bir kadın olarak görülmez. Yani saygınlığı olmaz.
Bu örnekleri çoğaltabiliriz.
Yazar yani filozofumuz yaklaşık 30 yıl hapis hayatı yaşıyor. Bu süre içerisinde ben sağlıklı bir zihinde ve sağlıklı bir cinsel yaşamda olmayacağını düşündüğümden eserine de bunu yansıttığını düşünüyorum. Anlamadığım şey kitabın arka kapağında neden çok iyi bir ütopya okuyacakmışız gibi bir yazı var? Ben okurken neyi kaçırdım?
Bu kitabın bana kattığı şey sadece şu olabilirdi; yaşadığım coğrafyaya, yönetim şekline, toplum kurallarına çokça şükrettim. Ütopyadan ziyade bir distopyaydı benim için ve “filozof” kavramının öyle her ismin önüne yakışmadığını da anlamış oldum.
Eh, en net hatırladıklarımla sizi baş başa bırakıyor okuyanlardan ben de bir yorum bekliyorum
"Lütfen, her şeyi ile ülkenin yönetim biçiminden söz et" dedi Hospitalarius, ve cevap verdi Cenovalı denizci "Güneş adında bir rahip-kral var; biz ona Metafizikçi diyebiliriz. Her şeyin yöneticisi odur. Üç yardımcısı vardır. Güç, Bilgelik🤔 ve Aşk"
Yeniden merhabalar sevgili kitap dostlarım 🤗 Az önce okuduğunuz diyalogdan da anlaşılacağı üzre, Campanella’nın Güneş Ülkesinde (Plato’nun ideal Devleti’nde olduğu gibi) "Bilim ve Felsefe" egemendir.
Bu tasarım komin / aynı zamanda avcı-toplayıcı /özel mülkiyete karşı oluşuyla bana direkt olarak Sosyalizm/Marksizm/Kominizm motiflerini hatırlattı diyebilirim🤓🤔 Ayrıca Plato’nun ideal Devleti’nde olduğu gibi Campanella’nın Güneş Ülkesi'nde de bilim ve Felsefenin egemen oluşu bir hayli hoşuma gitti. (Kral filozof~filozof Kral) Bu ütopyada herkese yeteneklerine uygun işler verilir. Tarım işleri İmece usûlü yürütülür. Zorunlu çalışma günde dört saattir.
Boş zamanlar bedenin ve kafanın gelişmesine yarayan hoş işlere ayrılır. Aristo'nun
"Ölçülülük" kavramı baz alınarak belirlenen kıstasların tümü toplumun yararınadır. More’un ütopyası’nın aksine buradakiler savaşı ve savaşmayı çok severler. Güneş Ülkesinde halk hem zengindir hem yoksul, hem her şeyleri vardır hem hiç bir şeyleri yoktur. Campanella'nın yaklaşık otuz yıllık esaretinin ve çektiği acıların bir ürünü olan bu tasarım, nazarımda oldukça değerlidir.🤗
Son olarak kendimi birebir bulduğum bir Campanella sonesini paylaşarak yorumumu sonlandırmak istiyorum. "Tüm dünyada altı bin yıl yasadım. Her bir yıl kafamın içinde tıpkı bir yumruk gibi, dünyanın bütün kitaplarını yiyorum, yine de sonsuz iştahımı kesmiyorlar" #dipçem Aynı zamanda More'un ve Galileo'nun da yakın arkadaşı olan Campanella, son nefesine kadar susmayan ve bildiğinden şaşmayan bir adamdı. Aforoz
Tommaso Campanella'nın ütopik eseri Güneş Ülkesi, 17. yüzyılın başlarında yazılmış edebiyat tarihinin önemli kitaplarından biridir. Kendisi bir din adamı ve filozof olan yazar, aykırı duruşu nedeniyle yıllarca hapis yatmış, işkenceden geçmiştir. Hapis yıllarında binbir zorlukla kaleme aldığı yapıtında ideal bir devlet düzenini düşlemiştir. Güneş adlı metafizikçi filozofun başında olduğu ülkede, Güç, Bilgelik ve Aşk'ı temsil eden üç yönetici daha vardır. Özel mülkiyetin ve ailenin olmadığı yapıda, ön planda eğitim bulunmaktadır. İnsanlar ne fakirdir ne de zengin. Değerli madenlere önem verilmez, kıyafetlerse tek tiptir. Günümüzden bakıldığında distopya denebilecek kadar sıkı bir yapıya sahiptir Güneş Ülkesi. Bunda da Campanella'nın yaşadığı çağın, özgür düşünceyi tamamıyla bastırmasının ve cezalandırmasının etkisi vardır. Bu da çıkış yolunun ancak tamamen idealize edilmiş bir devlet düzeninde yattığını ona düşündürtmüştür. Hospitalius ve Cenovalı Denizci arasındaki diyaloglarla ilerleyen bu kısa metin döneminin çok ötesinde bir eserdir.
Bu kitap detaylıca incelediğim videoyu izlemek için: youtu.be/XVwF4BnQn5w
Güneş Ülkesi·112 syf.·Felsefe
7/10
Beğendi
·2020 43. kitabı
Say yayınlarını okuduğum içşn kitaptan çok açıklama ve önsöz yerleştirilmiş bir kitap okudum herhalde dedim. Ancak diğer yayınları çok bilemiyorum. Yayınevi ütopyalar ilişkin ve yazara ilişkin açıklamalar ile kitaba doğrudan bir giriş yapmaya izin vermiyor. Böylece kitabı okurken hazır bulunuşluğunuz artıyor.
Önsözde ifade edildiği gibi yazar kendi kafasındaki dünyayı aktarmış, tabi bildikleri ve inandıkları ile en doğruya giden yolu bulmak üzerine. Bildiğiniz gibi ütopyalarda mantık, devletin yönetim biçimi, inançlar, kişiler arası ilişkiler, eğitim, savunma, ekonomi ve beslenme konularının nasıl bir yol izlemesi gerektiğinin açıklanabilmesidir.
Güneş Ülkesini okurken Cesur Yeni Dünya ya benzerlikler gördüm. Fakat burada sisteme itiraz eden kimse yok, etraflarında yer alan herkes bu sisteme girmek istiyor. Ne hikmetse yine de savaş açılıyor. Yazarın kendi içindeki çelişkileri mevcut. Tüm kadınlar güzel ama güzel olanların üreme esnasındaki ayrıca ne yaptıkları üzerinde duruluyor gibi bir izlenim edindim. Aşka ihtiyaç yoktur. Ya da kadınlar cinsel ihtiyaçları gidermek için kullanılabilir gibi görüşleri Avrupa'nın köklerine kadar yerleşmiş gericiliği gösteriyor.
Peygamberlere vahiy geldiğinde ateşlenerek hasta olmalarını Hz. İsa'nın yaşamamış olduğuna inanıyor. Bu beni şaşırttı çünkü, Güneş Ülkesi'ne hiç peygamber gelmediğini ama gelmişse bile bunun Hz. İsa olabileceğini söyleme biçimi herhalde diye düşündüm.
Astrolojiye kafayı takmış yazarımız. Ancak belirttiği dönemde yani 16. Yy da gerçekten de yönetimde kadınları olması ile astrolojik etkiler arasındaki ilişkiye bakış açısı ilgi çekiciydi. Bu açıklama ile aaa evet o dönemde hep kadınlar yönetimde söz hakkı elde etmekte başarılı olmuşlar dedirtiyor. Tabi yine bu durum yine yazarın bilgisi dahilinde. Yine de ilham
Ütopya mıdır distopya mıdır hangisi olduğunu söylemek bana düşmez belki… Naçizane bildiğim bu tarz eserlerde yazarlar mutlaka yaşadığı döneme ait eleştirilerini barındırır ve zihninde bambaşka bir dünya yaratır..
Kitabın genel bakış bölümünde;
“İtalyanca olarak kaleme aldığı Güneş Ülkesi, yaşamını adadığı “özgürlük” düşüncesinin ve otoriteye karşı boyun eğmezliğinin simgesi gibidir. “
diye geçiyor ama kitabı okurken hangi özgürlük demeden geçemedim,
“Metafizik, güç, sevgi ve bilgelik” bu dördü yönetiyor ülkeyi en başı da Metafizik, 7 bölümden oluşuyor ülke, duvarlarda resimler sanat.. Herkese düşen bir sorumluluk var, bir sistem oturtulmuş, tembellik yok herkes görevini yerine getiriyor (zorunlu olarak!), cezalar belli ödüller belli, eğitim de güzel yetiştiriliyor çocuklar, dile önem veriliyor, yaşamda güzel gibi geliyor o bahsedilen 
Güneş Ülkesi ‘nde ama insanın özgürlüğünü göremedim ben heleki duygularını hiç göremedim.. ve hatta insandan ziyade ‘robot’lar gibi geldi bana.. Tamam değerler önemli, herkese yetecek sevgi var ama hani toplum nerede aile.. ve bu ülke için hangi konumda ‘kadın’.. !!!
Çok başarılı değilimdir inceleme konusunda o yüzden uzun lafın kısası bir kaç düşünce haricinde sevemedim ben bu oluşturulan Ülkeyi..
Uzun zamandır bu tarz bir kitap okumadığım için yinede keyifliydi. Etkinlik vasıtasıyla vesile olan 
Aşkınıyam. . . ‘a teşekkür ederim :)
Güneş Ülkesi ‘nde ama insanın özgürlüğünü göremedim ben heleki duygularını hiç göremedim.. ve hatta insandan ziyade ‘robot’lar gibi geldi bana.. Tamam değerler önemli, herkese yetecek sevgi var ama hani toplum nerede aile.. ve bu ülke için hangi konumda ‘kadın’.. !!!
Çok başarılı değilimdir inceleme konusunda o yüzden uzun lafın kısası bir kaç düşünce haricinde sevemedim ben bu oluşturulan Ülkeyi..
Uzun zamandır bu tarz bir kitap okumadığım için yinede keyifliydi. Etkinlik vasıtasıyla vesile olan Aşkınıyam. . . ‘a teşekkür ederim :)
Campanella'nın "Güneş Ülkesi" için yapabileceğim en sert ve gerçek eleştiri; O'nun masaya bir ütopya yazmak için oturması ve yanlışlıkla bir distopya yazması gerçeğidir.
Güneş ÜlkesiFelsefe
Tommasa Campanella; İtalyan şair, filozof ve siyaset bilimci. Rönesans İtalya’sı Felsefecileri arasındaki önemli filozoflardandır. Campanella’nın hayatı derin acılara gark olmuş. Adam sivri düşünceleri sebebiyle engizisyon mahkemesinde yargılanmış, insan onurunu hiçe sayan mahkûmiyetler yaşamış. Her devir de siyasi baskılarla yıldırılmaya çalışılmış. 27 yıl hapis yatmış ve içeride düşünmek için çokça zamanı olmuştur. İşte bu esir düşüncelerin ürünü olan Güneş Ülkesini hücrede yazmıştır.
Campanella; Aristotales’i okumuş etkilenmiş fakat yeni düşünürlerle tanıştıkça etkileşim eleştiriye dönmüştür. Onun hayat felsefesine göre dünya üzerindeki bütün varlıklar bir varoluş hiyerarşi içerisinde yer alır. Bu hiyerarşi zincirinin bir ucu varlık diğer ucu yokluktur. Ve her şeyin üzerinde bir yaratıcı vardır.
Güneş Ülkesi toplumsal bir hiyerarşi içerisinde yaşanan bir ada halkını anlatır. Bu ada halkı yarı komün halde yaşar ve insanların bir arada eşit ölçüde yaşamasının olumlu yönleri üzerinde durur. Kitap öz itibariyle komünist sistemin işleyişini anlatır. Bu sistemin ne kadar olumlu yada ne kadar olumsuz olduğu tartışılabilir. Düşününce mantıklı bulduğum yanları var örneğin günde 4 saat çalışmak, kişinin eğitimin yanında bir de meslek zanaat öğrenme zorunluğu gibi vs. Fakat katılmadığım taraf ise kadının iki birey arasında ortak olduğu anlayışı. Şahsen bana ters bir şey. Kitabın adı ise bana göre; ömrü boyunca bilgiyi arayan ve düşünceleri nedeniyle yıllarca içeride mahkûm olan Campanella’nın güneş’e olan özleminden gelmektedir. Belki de belirleyici olan etken budur kim bilir?
Ütopya olacakmış da...Düşünce
Kitap, ütopya olacağım diye yola çıkmış bir distopya benim için .
İnsanı merkeze almaktan o kadar uzak ki ..
İnsan, yazara göre adeta fabrikada seri şekilde üretilmiş bir makine ve görevi de sisteme uygun hareket etmekten başka bir şey değil .
Neredeyse her cümlesi beni rahatsız etti. İnsana dair bu kadar sığ ve pragmatist yaklaştığı için kitaba (aslında yazara) ısınamadan hızlıca soğudum; yine de "nasıl olmamalı" açısından bakınca harika bir kitap:)
Yazarın, özellikle Platon'un "Devlet" ve Thomas More'un "Utopia" eserlerinden etkilenerek yazdığı, 1602'de yayımlanan, kısa, ütopik bir hikaye. Eserde bir denizcinin, bir rahib'e anlattıklarından "Güneş Ülkesi"nin nasıl bir yer olduğunu, toplumsal, dini, askeri, siyasi yapısını öğreniyoruz. Yazar hayalindeki kenti ve toplumu denizcinin söyledikleri üzerinden açıklıyor okurlara. Eser birçok konuda eleştirilebilir, ben aklımdakilerden birini paylaşayım: Kitabın son kısmında, şöyle deniliyor, "Güneş Ülkeliler, Aristoteles'in yeminli düşmanıdırlar, onu bir ukala olarak görürler." Gelgelelim bu ütopik ülkenin filozof bir kralı var ve adı "Metafizikçi", Aristoteles ise metafizik kavramının tarihteki babası sayılır, hal böyle iken yani yaratılan ütopyadaki filozof kralın adını koyan kişi Aristoteles iken, Aristoteles'e ukala demek ukalaca bir ifadedir, hadsizliktir, Aristo'yu yedirmeyiz :)
Bir konuyu daha eleştireyim, Thomas More'un birçok fikrini bu eserde paylaşan yazarın, aslında "Utopia"daki insan hayatıyla ilgili esas önemli vurgulamaları anlamadığını düşünüyorum ya da işine gelmiyor. "Utopia"da Thomas More şöyle der "insan savaştan önce barışa önem vermeli, barış üstüne kafa yormalıdır" ve "savaşta kazanılan şeref şerefsizliğin ta kendisi sayılır", Güneş Ülkesinde savaşanlar madalyalara boğuluyor, onurlandırılıyor, şereflendiriliyor. Ayrıca Thomas More'un idama karşı çıkan, cezanın suçluyu tekrar topluma kazandırmaya yönelik verilmesini savunan görüşleri vardır. Güneş ülkesinde ise şöyle bir durum var; "hükümlünün taşa tutularak öldürülmesi veya yakılması olaylarına tüm halk katılır, buna hızlı ölüm denir." Önerilerinin çoğunu Thomas More'dan alan yazar, keşke insan hayatıyla ilgili bu önemli konurı da es geçmeseydi.
Eseri çok beğendiğimi söyleyemem, fakat şunu
Temelinde eşitlik, tek tip, tek düşünceyi destekleyen, modern dünyanın dayattığı izm’li slogan fikirlerini savunanlar açısından, bu ütopyanın olmasının imkansızlığını gösterecek kadar kadar realist bir kitap olduğu için güzel bir örnek olduğunu düşünüyorum.
Yazar Hakkında
Tommaso CampanellaYazar · 1 kitap
Tommaso Campanella, asıl adı Giovanni Domenico Campanella (5 Eylül 1568, Stilo, Napoli Krallığı – 21 Mayıs 1639, Paris), İtalyan şair, yazar ve Platoncu filozof. Ütopya yapıtı Güneş Ülkesi (Latince başlığı: Civitas Solis, İtalyanca başlığı: La Città del Sole) ile ünlüdür.
Campanella, 1568’de Stilo’da dünyaya geldi. 1583’te Dominiken tarikatına girerek Tommaso adını aldı. 1589’da Napoli’ye giderek, orada Philosophia sensibus demostrata'yı (1591; Duyularla Açıklanan Felsefe) yayımladı. Padova’da Galileo Galilei ile tanıştı; yıllar sonra yazdığı Apologia pro Galilaeo (1616; Galilei’nin Savunması) adlı eserinde Galileo’yu savunacaktı. Campanella 1593’te cinsel sapıklıkla suçlandı ve tutuklandı, ama beraat etti. 1596’da heretiklik suçlamalarına karşı kendini savundu. Tomasso Campanella Kalabriya'yı İspanyol egemenliğinden kurtarmak ve hayalindeki komünist düzeni kurabilmek için 1599 yılında bir ayaklanma planı hazırlamıştı. Bu plana Kalabriya'nın ileri gelenleri de dahil olmuştu, ancak isyan hazırlığının ihbar edilmesi üzerine geniş bir tutuklama başlatıldı ve bu kapsamda Campanella da tutuklandı. Ayaklanmanın başarısız olması durumunda isyancıları kurtarmak için Kalabriya açıklarında bir Osmanlı gemisi beklemekteydi. Aslen Kalabriyalı olan Cigaloğlu Paşa, ki Cağaloğlu ismi buradan gelir, Campananella ile sürekli irtibattaydı. Ancak ayaklanmanın henüz başlatılmadan bastırılması üzerine Cigaolğlu Paşa da yeniden Osmanlı topraklarına dönmek zorunda kaldı.
27 yılını burada geçirirken İtalyan Edebiyatının en güzel şiirlerini yazdı. Ayaklanma planının açığa çıkarılmasıyla tutuklanıp Napoli’ye götürüldü. Gördüğü işkence sonucunda ayaklanmada yer aldığını itiraf etti, ancak deli rolü yaparak ölüm cezasından kurtuldu ve ömür boyu hapse mahkûm edildi.
1626’da serbest bırakıldı. 1634’te Napoli’de İspanyollara karşı bir komplonun içinde yer aldığı belirlenince, Fransa’ya kaçtı.
Campanella, 1639’da Paris’te öldü.
Campanella, hapisteyken Güneş Ülkesi’ni yazdı. Yüzyıl önce yaşamış Thomas More gibi, Campanella da yapıtında Platon’un Politea’sını (Devlet 1942, 1946) örnek alır. Güneş Ülkesi’nin yöneticileri aydın kişilerdir. Ülkenin en yüksek yöneticisi filozof bir rahiptir. Her birey, topluma yararlı olacak şekilde bir görev üstlenir. Özel mülkiyet yasak olup, her şey ortaktır.
