Modern özne, kurban edimine bilinçdışı düzeyde bağımlı olsa da kendini topluma yararlılık ve akılcılık ilkelerine adadığına inandırmak zorundadır. Bu yüzden de geçmişteki kurban ritüellerinin yeniden hayat bulması artık mümkün değildir.
Özne açısından tüm gerçek ve mevcut nesnelerin sağladığı tatmin, yitik olanın hayaliyle söner; kurban edimi de bu nesnenin yaratılıp ona yaklaşılmasının yolunu açar. Toplumlar kurbana tam anlamıyla bir doğurganlık atfeder; onda başka hiçbir şekilde elde edilemeyecek bir tatmin yaratma kudreti görür.
Jung kolektif bilinçdışını kalıtımsal beyin maddesine yerleştirir. Ama genlere başvurmaya gerek yoktur, kolektif bilinçdışı belli bir topluluğun bütün önyargılarından, mitlerinden, kolektif davranışlardan oluşur yalnızca.