Naz
@Enobix
romantik eserlerin fanı
Yanii.. Kitap zaten tahmin edilebilir olayları olan bir kitap, intikam için kızı kullanan kötü adamın ona aşık olması vs vs… Kitabın yarısına kadar benim için gidişatı klişe olsa da fena değildi, tabii ana karakter kızımız Wendy’nin ezikliği dışında. Her ezilmeyi sindirmesi insanı bayıltacak cinstendi. Kitabın beni rahatsız etmeye başladığı noktası ise (SPOILER) James’in kızın ihanet ettiğini düşünüp ona işkence etmesi, mahkum etmesiydi. Aslında işkence edilmesi, yanlış anlaşılması benim için kitabı kötü yapan bir unsur değildi. Bunlara rağmen James’e aşık olup her öpüşmelerinde eriyip biten Wendy’di! Yine romantizme bağlanmasından ziyade acıklı, pişmanlıkla dolu bir son daha uygun olurdu. Kırdığım tüm yıldızlar neredeyse bu sebepten zaten… Lakin bundan sonraki olaylar, beklenmedik gelişmeler ve de en son kitabın tatlı bitmesi az da olsa bu rahatsızlığı benden azalttı. Özellikle birkaç yıl sonrası çocuklu hallerinin anlatılması çok ama çok tatlıydı. Gerçi 2-10 yıl sonrasında bile aralarındaki gelişmelerden ziyade cinsellik olması gereksizdi..
Favori kitabım olur muydu? Hayır. Ama Kötü Çocuk x İyi kız çiftlerini seven, +18 (gerek cinsellik gerek şiddet) okumak isteyenler için okunabilecek bir kitap.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Öncelikle burada yanlış (kendilerine göre olmayan) kategorideki bir kitabı okudukları için çoğu kişinin düşük puan verdiği bir kitap olduğunu düşünüyorum. Evet fazlasıyla + 18’idi lakin zaten kitabın arkasında “YETİŞKİN OKURLAR İÇİNDİR” yazıyor. Kullanılan kelimeler normal aşk kitaplarına nazaran daha açık, iki karakterimiz arasındaki ilişki ise daha BDSM’deki dominant x submissive ilişkilere benziyordu. Çoğu okuyucuya fazla ağır gelebilecek bir ilişki dinamiği olduğunu farkındayım ama sırf bunun için düşük puan alması… Onun dışında şahsen ben kitabı fazlasıyla beğendim.
Kitap Corvina’nın yeni bir gizemli okula gelmesiyle yaşadığı aşkın, kişisel gelişimin ve paranormal olayların hikayesi. (SPOILER) Corvina’nın şizofreni (?) belirtilerini, kafasındaki sesleri okumak fazlasıyla meraklandırıyordu. Kitabın her bölümü sonunu / sebebi merak ederken sonu hiç beklediğim gibi değildi ki bu oldukça tatmin ediciydi. Corvina ve Vad’ın arasındaki aşk çoğu okuyucunun sebeplendirememesine karşı aslında çok basitti. İlişkileri tamamiyle aralarındaki çekim üzerine kurulmuştu. Daha birbirlerini tanımadan aralarındaki ilişki zaten yazılmıştı. Bu yüzden her bölüm her hafta cinsel ilişkiye girmeleri beni çok rahatsız etmedi, yıllardır beklediğin kişiyi bulmanın açlığını gördük sadece. Vad’ınsa küçük kargası için tüm dünyayı yıkmayı göze alabilecek bir şeytan olması da çok hoştu.
Kitabın 10/10 olmamasının tek sebebi finalin beni tam olarak tatmin edememesiydi. Evet olayların sahte Jade tarafından planlanması oldukça şaşırtıcıydı lakin ben kitabın daha trajedik bitmesini isterdim. Belki Corvina’nın o çatıdan atlaması, Vad’in de arkasından atlayıp beraber sarılırken yere çakılıp ölümde bile beraber olmalarını isterdim. Veya iyi sonla bitmesinden nefret etmemiş olsam bile kitapta birkaç
Kitap tipik bir sekreter x patron hikayesi zaten, bunu okumadan da anlayabilirsiniz. Lakin (SPOILER) Iris’in disleksi olması şahsen benim çok hoşuma gitti. Karaktere biraz daha derinlik katılmış gibi hissettim ki böyle rahatsızlıklar genellikle kitapta dile getirilmezken hem Iris’in hem de Declan’ın annesinin de böyle olması tatlı olmuştu (Declan’ın Iris’i daha çok hassas bir açıdan anlayıp yardımcı olması gibi). Tabii Declan’ın sinirlendiğinde / aşık olana kadar patronluğu boyunca toksik birisi olması sinir bozucuydu. Iris’in ise bu tüm toksik iş hayatını bir iki iyi durum yaşanınca unutmasıysa onu biraz basitleştirdi. Belki bu yoğun iş temposunun onun psikolojisindeki yansımaları ve bunun için psikolojik yardım aldığını görmek güzel olabilirdi. Bir de kitaptaki çoğu konu açıklanmadan finale doğru bir sonuca direkt yuvarlandı? Giriş gelişme 400 sayfa sürmüşken sonuç neredeyse 60 sayfa gibi geldi bana. Declan’ın babasıyla/ kardeşleriyle ilişkisi, Iris’in üniversite hayatı, ikisinin ebeveynlik deneyimleri, işi nasıl kapıp Declan’ın CEO oluşu… Bunların çoğu okuyucunun tahminine bırakılmıştı ya da bahsedilmemişti bile. Final açısından yetersiz bir şekilde bitmişti, ama en azından birkaç yıl sonrasından kesit vererek çok şükür tahminlerimizi detaylandırmamıza yardımcı olmuş yazar.
Kitabı ne beklentiyle okuduğunuza göre beğenip beğenmeyeceğiniz bir kitap. Eğer gençlik aşkı içeren ayriyetten cinsel içeriği de bol olan bir kitap istiyorsanız önerilecek bir kitap. Kitabın bazı yerleri kolayca tahmin edilebilir olup sonu da ters köşe yapmıyordu. Okurken “Yuhh..! N’asıl olur?” denecek bir kitap katiyen değil hani. Lakin akıcılığı çok iyidi, kolayca bir oturuşta yarılanabilecek bir kitap. Kitapta Wren’in (başrol kızımız) yavaş yavaş kendini tanıması, kendi sesini bulması da çok hoştu. Hele hele bunda Crew’in (başrol oğlanımız) rol oynaması ayrı tatlıydı. Şimdiki çoğu kötü çocuk x iyi kız çiftlerindeki gibi Crew’in kızları veya Wren’i gömecek bir şey yapmamış olması detayı da güzeldi. Evet kötü çocuk olmasını sağlayacak kadar kızlarla oynayan birisiydi lakin kendisi de çizgilerinin olduğunu belirtiyordu. Bunun dışında kitapta biraz daha aksiyon isterdim sanırım? Her şeyin çok pürüzsüz ilerlemesi hem hoşuma gitti hem gitmedi. Bir aşk üçgeni yaşansın ister miydim? Elbette! Onun dışında hikaye gayet tatlı, kafanızı veya kalbinizi yormayacak bir kitap istiyorsanız önerilebilecek bir kitap. (Dikkat! Cinsel içerik dedim mi ciddi bel altı bölümler vardı, yetişkin içerik denmesinin altını çizmek isterim)
Kitabı ilk okumaya başladığımda resmen Humbert’ın hislerini kendim besliyormuşçasına psikolojiye büründürdü, kendimi sorguladım kendimden tiksindim. Karakter, çevre ve olay anlatımları o kadar iyiydi ki herkesi her şeyi biliyor gibiydim. Lolita ile tanışmamızdan sonra olaylar bir tık daha okunabilir hale geliyor (sıkıcılığından ziyade bir tık daha az sübyancı hissettirdiğinden..). Bazen olaylar yabancı isim sayısı sebebiyle veyahut durumla pek de alakası olmayan çevrenin insanların betimlemeleriyle karışsa sonunu merak ettiren bir kitaptı. Arada bir Humbert’in bizimle konuşup düşüncelerimi tahmin etmesi de çok hoştu. Detaylı anlatımı sevmeyen kişiler için cehennem olabilecek ama okunması gereken bir kitap..
