Kitap bir limandı benim için. Kitaplarda yaşadım ve kitaplardaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim.
-onlar için dilemek umut etmek, umut etmek de beklemekti.
hiç teşbih usulünde 'hastalık' denen şeye, toplumsal sevgisizliğe, mutsuzluğa, yabancılaşmaya, bütün bunlara yine teşbih yoluyla acı, acı çekme de denebileceğini düşündün mü?
İnsanı delirten, gerçeğin dışında yaşamaya çalışmak oluyor. Gerçek dehşet verici. İnsanı öldürebilir. Yeterince zamanı olursa kesinlikle öldürür. Gerçek acıdır. Ama insanı delirten yalanlar, gerçekten kaçışlar.
Düşünceler baskı altına alarak yok edilemez. Onlar ancak dikkate alınmayarak yok edilebilir. Düşünmeyi reddederek - değişmeyi reddederek. İşte bizim toplumumuzun yaptığı da bu!