Her türlüsüyle merhamet, iradenin tembelliğidir. Bu, aslında kendi güçsüzlüğümüzün bir tür farkındalığıdır ve en çok yine bizi acı çektirir. Eğer hiç kimse kimseye acımasaydı, hiç kimse acınacak durumda olmazdı.
Hepimiz saldırganlığın ve sevecenliğin, katı yürekliliğin ve şefkat dolu açık yürekliliğin, dar fikirliliğin ve affedici açık fikirliliğin bir karışımıyız. Birisinin parmağını doğrultup "Hep böylesin. Hep aynısın. " diyebileceği sabit, öngörülebilir ve değişmez bir kişilik değiliz.