Karanlıkta ışığın parlıyor.
Bilmiyorum, nereden geliyor.
Çok yakındaymış gibi görünüyor,
Oysa o kadar uzak ki.
Adını bile bilmiyorum,
Ama ne olursan ol;
Parla, parla küçük yıldız!
Ne gözler ama! Hâlâ alaycı, hâlâ bebek bakışları gibi masum; ama tam ortasında, iğne ucu kadar minicik bir nokta var ki, hâlâ üstünlük taslıyor, alay ediyor. Ölüm bile onları korkutamıyor mu?
Eski Yunanlılar, bedenle ruhun birlikte geliştiğine inanarak yanılmışlardır. Çünkü biri her zaman diğerine zarar verir. Bedenle ruh, aslında birbirlerinin en büyük düşmanıdır ve sürekli çatışma içindedirler. Bu çatışmaya "hayat" denir; sonucu ise "ölüm"dür.