Saraç
@Er_sarac
Sükût esastır, konuşmak zaaf..”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Eğer babanız veya anneniz 67 yaşın üzerindeyse, lütfen durun ve bunu yavaşça okuyun.
O yaşta hayat onlar için farklı bir hal almaya başlar. Dünya daha hızlı hareket eder, ama bedenleri daha yavaş hareket eder. Eskiden zahmetsizce yaptıkları şeyler artık çaba gerektirir. Güçleri eskisi gibi değildir ve bunu dile getirmeseler bile hissederler.
Şu anda ihtiyaç duydukları şey baskı değil. Stres değil. Para veya geçmiş hatalar hakkında tartışmalar değil. İstikrara ihtiyaçları var. Güvenceye ihtiyaçları var. Kendilerini güvende hissetmeye ihtiyaçları var.
Eğer birikimleri varsa, onu korusunlar. Bu, riskli yatırımlar veya "şu fırsatı deneyelim" dönemi değil. Bu, koruma dönemi. Sermaye güvenliği yüksek getirilerden daha önemlidir. Huzur, kârdan daha önemlidir.
Eğer maddi olarak size bağımlılarsa, bunu bir yük olarak görmeyin. Bunu bir ayrıcalık olarak görün. Bir zamanlar sizi taşıyan eller şimdi daha zayıf. Sizi savunan sesler şimdi daha yumuşak konuşuyor. Onlara acıyarak değil, saygıyla destek olun.
Ve paranın ötesinde, onlara daha derin bir şey verin.
Acele etmeden onları arayın.
Telefonunuzu iki dakikada bir kontrol etmeden onlarla birlikte oturun.
Bırakın daha önce duyduğunuz hikayeleri tekrar anlatsınlar. Bir gün, o hikayeleri tekrar duymayı isteyeceksiniz.
67 yaş ve üstü kişilerin asıl korktuğu şey ölüm değil, yalnızlık ve unutulmuşluk duygusudur.
Sağlıklarına dikkat edin. Belgelerini düzenlemelerine yardımcı olun. Mali olarak manipüle edilmediklerinden emin olun. Stresten koruyun. Ama en önemlisi, kalplerini koruyun.
Çünkü bir gün, oturdukları sandalye boş kalacak.
Ve hiçbir para miktarı, bir daha yapılan bir konuşmayı geri getiremez.