Kitabı bitirince bir boşluk oluştu. Bukadar canımın yandîğını hissetmemiştim. "Senin için bin tane olsa yakalarım"
Hasan ve Emir'in o sadık ve güzel dostlukları din ayrımından dolayı Emir'in hep bir mesafesi olmuştur ancak Hasan Emir için her şeyi yapmıştı her söze her işkenceye katlanır Hasan Emir'e çok aslında olaylar sessizlik kavramı inmesi içinde gider. Hasan'ın Emir'in attığı iftirada sessizce kabullenmesi. Emir Hasan Zor durumdayken yardım etmeyip onu sadece sessizce izlemesi. Ve bundan dolayı vicdanı ona sesizce acı cektirmesi.
Hasan'ın ilk gördüğünü duyduğunda inanamadım. Hasan ölemezdï o bir uçurtma avcisiydi. Ama iste yinede ölmüstü.Hasan haberi olmadığı tek kardeşi Emiri arkada bırakmıştı. Emir, Hasan'ın bir oglu oldugunu ogrenince onu aramaya calismasi kalbimde sizi birakti. Çunku hasanin olumunde kendini sucluyordu. Hasanin oglu sobar'in ana babasiz kalmasındada... Belkide haklida olabilirdi bu konuda. Emir sobari buldugunda sobarin konustugu kisimlarda gozlerim yasardi. Ve bunun gercek hayattada yasandigi aklima gelince icime afedersiniz ökuz oturdu. Buyuzden ilk tefa bir kitabi severek birazda uzak durarak okudum. Ama sonunda kendimi zorladım ve bitirdim. Ancak sanki hala okuyor musum gibi. Sanki hasan yaşıyormuş gibi hissediyorum. Gözlerimin önüne dağda bayirda tirmandıklari tepedeki anları geliyor resmen ve şu sözcük;
Yeniden iyi olmak mümkün mü?