Ercan B.
@Ercannbda
Şu anda okuduğu kitap
Türkiye, sadece sığır ithalatı yapmıyor. AKP Hükümeti döneminde ilk kez saman ve kurbanlık küçükbaş hayvan ithal etti. Ayrıca yem hammaddesinin yarısından fazlası ithalatla karşılanıyor. Damızlık koyun ve keçi, kuzu, karkas et, lop et, sperma, aşı, makina ve ekipman, hayvancılıkla ilgili çoban da dahil her şey ithal edilirken Avrupa'da birinciyiz diye gurur duyabilir miyiz?
Sığır sayısıyla değil, verimlilikte, teknolojide, ihracatta, kişi başına et ve süt ürünleri tüketiminde Avrupa'da birinci olabili yor musunuz? Asıl önemli olan budur.
Reklam
AKP hükümetinin ilk maliye bakanı ve bu görevi 2002'den 2009'a kadar 7 yıl sürdüren Kemal Unakıtan'ın özelleştirmeye bakışı "babalar gibi satarız"dı. Hükümet, tarımsal işletmeleri veya şeker fabrikalarının özelleştirilmesini "babalar gibi satarız" dan "en az 40 kere düşünülmeli" noktasına geldi. Fakat sonuç değişmedi, özelleştirmeler işçiye ve çiftçiye rağmen yapıldı.
Bütün bunlar yetmezmiş gibi, Amerikan pamuk üreticileri ve pazarlamacıları Türkiye'de cirit atarken, pamuk ithalatından alınan kilo başına 35 sent fon kaldırıldı. Aynı günlerde dönemin Sanayi ve Ticaret Bakanı Yalım Erez, İzmir Ticaret Borsası'nda düzenlediği basın toplantısında pamuk üreticisine prim verilmeyeceğini duyurarak üretimin değil, ithalatın destekleneceği mesajını verdi.
Karadeniz ülkeleri tahıl üretimini ve ihracatını artırarak dünya ticaretinde söz sahibi oldu. Türkiye ise, üretimini istenen düzeyde artıramadığı için ithalatçı konuma düştü. Bu ithalatın savunması "Buğday ithal ediyoruz ama, un, makarna olarak ihraç ediyoruz" avuntusu olmamalı. Un ve makarna için ihtiyaç duyulan buğdayı Türkiye kendi topraklarında üretebilir.
Buğdayda mazot, gübre, tohum, ilaç gibi girdilerde çok büyük indirimler yapılmalı. Destekler artırılmalı. Çiftçimiz buğday ekmezse Türkiye daha çok buğday ithal etmek zorunda kalır. İthalat artık ucuz değil. Dolayısıyla çiftçiye verilmeyen destek fazlasıyla ithalata ödenecek.
Üretimden dış ticarete buğday ve diğer tahıllar konusunda bir stratejisi olmayan Türkiye, üretimi artırmak yerine ithalata dayalı bir politika uyguluyor. Bu politika Türkiye'yi yarın ekmeğe muhtaç hale getirebilir.
Reklam