Tolstoy, insan sevgisi ve inanç konularında ne kadar usta olduğunu gösteriyor adeta ...insanlığın temel sorunu olan bir anlam bulma , tutunacak bir dal arayışını ustalıkla sorgulanıyor , düşündürüyor ...Kısa olmasına karşın tek solukta okunan ve insanı saatlerce belki günlerce anlam arayışına itecek bir kitap ...
Aytmatov, iki dünyayı bir kitapata anlatmış diyebiliriz ; birinde bozkırın ortasında yalnızca işlerini onurları için yapan insanlar bir yanda ise bilimin zirvesine çıkmış gezegenler arası seyahat eden insanlar .....Çağımız aslında tamda böyle degilmi ??
Bir tarafta , Bozkırın onlara yüklediği yükleri bölüşen bir çift Yenigey ve Ukbala onlara sahip çıkan Kazangap ... .. yüklerinin ağırlığı okadar büyüktü ki bir çift söze umut bağlayıp düştüler yollara ... Bir çift söz umut oldu bu uçsuz bucaksız bozkırda .....
-Aytmatov dan önce mankurtu bilirdim ama bu defa Nayman Ana hikayesiyle mankurt olmanın ne demek olduğunu hissettim .
-Yine Abutalip'in hikayesi anlatırken , Staline olan bağlılığın , ispiyonculuğun nasıl zirveye çıktığını, geleneğin ,öz benliğin , milliyetin ise yerin dibine itildiğinide anlıyorsunuz .....
-Aytmatov'un anlattığı ikinci dünyada ise iki süper güç devletin kurduğu üsten uzaya giden kozmonotların İye adında bir güneş sistemi ve Orman-Göğsü adında bir gezegeni tesadüfen keşfedilmesini anlatırken , Aytmatov'un bilim-kurgu konusunda da ne kadar yetenekli ve akıcı bir anlatıma sahip olduğunu , kitaba adeta bizleri hapsettiğini gördüm ....