Hatice erdem
@Erdemlerinhatice
Okurun kavrayış kapasitesine göre kitapların kendi kaderi vardır.
Terentianus maurus
113 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Tam anlamıyla “ben buradayım” diyen bir kitap. Gazâlî’ye cevap verirken hem sakin hem de keskin bir üslup kullanıyor. Okurken, karşısındaki fikirleri parça parça ele alıp mantıkla çürütmesine şahit oldum. Konular ağır olsa da, arada sanki tartışmanın içinde sen de oturmuş dinliyormuşsun gibi hissettiriyor. Yani sadece bir felsefe metni değil, aynı zamanda aklın nasıl sabırla ve netlikle savunulabileceğinin güzel bir örneği.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi·360 syf.··
Beğendi
·2025 11. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 16 Nisan 2025 10:25
Sosyalist olan Ernest ile fizikçi bilimadamının kızı olan Avis ile aşkını anlatırken faşist yönetimin dünyayı ne kadar kötü etkilediğini, oligarşinin proleterleri ezmek, sömürmek için neler yaptığını, kapitalist sistemin işçi sınıfı üzerindeki baskısı ve devrim için neler yapılabileceğini, bencilliğin, ezen ve ezilenin sürekli bir savaş halinde olduğunu, emek ile sermaye arasındaki bu çelişkinin uç sınırında faşizmin nasıl palazlanıp ortaya çıktığının ön sezinlerini yalın bir şekilde anlatan distopik bir kitap… Belki bu günleri anlamamız içinde yardımcı olabilir.
İletişim yayınınlarindan okuduğum kitaptan çok zevk aldığım söylenemez. Kitabın başlangıcında kronoloji olması, Öykülere dair görsellerin eklenmesi çok hoş hatta kitabın sonsozunden önce hikayeleriyle alakalı bilgilendirme de bulunulmuş. Ancak birçok öyküsü hoşuma giderken geri kalanları yine de manasız ve sıkıcı buldum. Sayfaların altında bulunan bilgilendirmeleri okurken konudan da kopuyosunuz.
Yunan mitolojisinin bir kahramanı olan sisifos'un, Zeus'a yaptığı ihanetten bahseder. Irmak tanrısı Asopos'un kızı kaybolur ve Sisifos kızını kimin kaçırdığını söyleyeceğini ancak bi şartı olduğunu söyler. Asopos'tan kiralligina bir ırmak bahşetmesini ister. Asopos bu isteği kabul eder ve kızını Zeus'un kaçırdığını söyler. Zeus bu ihanet karşısında Sisifos'u öldürmesi için ölüm tanrısı Thanatos'u gönderir. Ancak Sisifos olum tanrisini zincire vurur ve artık ölüm diye bisey yoktur. Zeus da bu kez savaş tanrısı Ares’i gönderir yeryüzüne. Ares güçlü bir tanrıdır. Yakalar Sisifos’u, götürür yeraltına. Ölüm’ü de kurtarır. Ama işte, Sisifos, Hades’i kandırıp yeraltından da kaçmayı başarır bir şekilde. Ama zaman geçmiş, Sisifos yaşlanmıstir haliyle tanrılardan kaçacak gücü kendinde bulamaz bir türlü. Zeus tam bu anda ona bir ceza verir dimdik bir dağın eteğinde Sisifos'un önüne kocaman bir kaya koyar ve bunu dağın zirvesine çıkarmasını ister. Çıkarır Sisifos kayayı çıkarmasına. Ama en tepeye gittiğinde kaya hep geri düşer. Sonsuza dek bu şekilde lanetlenmiştir Sisifos. Böyledir Sisifos’un hikayesi. O kaya her dustugunde aynı şeyleri yaşayacağını bile bile yine de mücadelesinden hiç vazgeçmez. Burdan çıkarmamız gereken çok ders vardır aslında. Camus Sisifos'un mutlu olduğunu söyler ona gore; Sisifos’unki bir boyun eğiş değil, başkaldırıdır. Tanrıların oyuncağı olmayı kabul etmez Sisifos. Yaptığı şeyden keyif almayı seçer. Der ki Camus: “İnsan, anlamsızlığına ve tüm baskılarına karşın yaşamı yenmek zorundadır.” Tıpkı Sisifos’un tanrıları yendiği gibi. Okurken çok keyif aldığım hatta çok anlam yüklediğim bir kitap oldu. Yaşarken de aynı zorluklardan geçebiliriz. Herkesin taşıdığı bir kayası olabilir ama bu kayayı taşımak zorundaysak eğer hakkını verip oyle tasimaliyiz. Emin
Yazarın biyografisini okuduktan sonra edindiğim ve okurken hic pişman olmadığım harika bir yapıt. Anlatımı o kadar yalın, olay örgüsü bir o kadar güzel. Romanı okumaya başladığınız andan itibaren romanın icindeymiscesine etkili bir kitap...
Vahşi bir hayvanın gözünden daha vahşi olan insanin en güzel anlatımı.
