Esra Erdinç
@ErdincEsra
107 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Ahh Yasu. Kitabın sonlarına doğru sadece birkaç sayfada kısa ve öz bir şekilde anlatılan bir karakter olmasına rağmen özfarkındalığı ama elden bir şeyin gelmemesinin verdiği o çaresizliğe rağmen güçlü duruşu ile kendisi beni derinden etkiledi.
Reklam
Her ne kadar başta karakterlerin tanıtım kısmı birazcık sıkmış olsada ana konunun başladığı kısımda kitap gayet sürükleyici ve merak uyandırıcıydı benim için.Merak kısmı 'katil kim' sorusunun yanında 'sıradaki kişi kim ve ne şekilde ölecek' tarzında kendine has sorularda barındırıyordu, ki kitabın en çarpıcı tarafı da bu soruların cevaplarıydı bence.
Diğer bir taraftan, ilk defa öldürülen kişilerin ölümü hakkedip hakketmemesi konusunda düşünme gereksinimi duydum.Şimdiye kadar okuduğum kitapların hiçbirinde yaşamadığım bu vicdan muhasebesini bana yaşattığı için de yeri bende ayrı olacak.
Kitapta bir taraftan türkçenin öneminden ve değerinden bahsedilirken;diğer taraftan yabancı dilin kökeninden,ülkemizdeki yabancı dil eğitime karşı eleştiriyle birlikte aslında yapılması gerekilenlerden bahsediliyor.
Kitabın ilk yarısı söyleşi ikinci yarısı röportajlardan oluşuyor.Dili akıcı.Kötü diyebileceğim bir tek yanı var : bir konu üzerinden sadece bahsedildiği için anlatılanlarda, sorular ve sorulara verilen cevaplarda aynı oluyor genelde.Haliyle bir süre sonra kitap kendisini tekrarlıyor.Ama bu durum beni hiç olumsuz etkilemedi aksine defalarca okunulması gerektiğini düşündüğüm için sıkılmadan okudum.
Kitapta bazı sorularımın cevabını buldum.Her şeyden önemlisi dil kavramına karşı ne kadar sığ düşündüğümü farkettim.Daha bir çok konuda ufkumu açan,bakış açımı değiştiren ve bittiğinde 'iyi ki okudum' dediğim gibi bir kitaptı.
Korkuyu Beklerken sekiz hikayeden oluşan bir öykü kitabı.Her karekter farklı durum ve koşullarda ,kendi dertleriyle meşgul.Ama bu farklı farklı hikayelerde anlatılan ortak bir konu var oda yalnızlık.
Yalnızlığı kimi zaman çaresizlikle kimi zaman amaçsızlıkla kimi zamanda korkuyla harmanlayarak karekterin olaya karşı duygu ve düşüncelerini detaylı bir şekilde anlatılıyor.
İşlenen bu konuların önemine ve bana hitap etmesine rağmen beğenemedim kitabı..Duyguları hissettirme açısından tatmin ettirsede olay örgüsüne ayak uyduramadım bu yüzdende sık sık koptum hikayelerden, adapte olmakta çok zorlandım ve bu durum beni yordu.Okuduğum ilk Oğuz Atay kitabı ve biraz gözüm korktu açıkçası.Umarım bir sonraki okuyacağım romanında böyle aksilikler yaşamam.
Hikayelerden en sevdiğim NE EVET NE HAYIRdı.Hem verdiği mesajla hemde gazetecinin arada bir kendi düşünceleri katması gülümsetti.'Tahta At' ise okurken en zorlandığım ve hiçbir şey anlamadığım hikâyeydi.
