Öncelikle kitap hakkında belirtmek istediğim bir konu var.
Kitabın anlatım tarzı ve üslubu genele yayıldığında gayet anlaşılır. Bu da bir felsefe kitabından ziyade bir mahkeme konuşmasının daha estetik bir dil ile yazıya aktarılmasından kaynaklı diye düşünüyorum. Onun dışında kitap metaforları çok akıllıca kullanıyor. Fakat burada puanı kırdığım noktaya geliyoruz. Puanı ise metaforları çok akıllıca kullansa bile çok gereksiz bir uzunlukta kullanıyor bende bu yüzden kırıyorum. Ve bu durum düzeltilse abartısız yarım sayfa eksilecek bir kitap olurdu. Yarım sayfa diyip geçmemekte fayda var. Çünkü bu tarz birinci kişinin ağzından okuduğumuz kısa kitaplarda bu çok önemli "bence". Yani demem o ki metafor sorunsalı dışında süslü sözlerden uzak sade bir mahkeme yazısı olan bu kitabı okumalı okutmalıyız.