Fenerliibiriiii
@Erenayyyyy07
1 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Yıllar sonra seni gördüğüm ilk anı unutmadım,halbuki seni uzaktan seyretmeye bile razıydım, Balkan Kızı.”
“Ba-babam…” dedi kekeleyerek. “Türk bayrağından başka, kanı yere dökülüp de göklerde dalgalanan başka bir bayrak yoktur şu dünyada, derdi hep.” Bir daha kan geldi ağzından.Yere, toprağa karıştı bütün kanı. Zorla nefes aldı Murathan. “Zorlama kendini, tamam.” Devam etti Emek. Susmadı. Bu sondu. Görebiliyordu. Önünde parlayan sonsuz bir ışık vardı. Bu ışığa bakarken gülümseyişi büyüdü. “Yere dökülen her damla kanım helal olsun bu bayrağa,” diye devam etti.
Bakışları yeniden silah arkadaşlarında gezindi.Zülfikar’ın, Alican’ın ve Süleyman’ın yanağından süzülen yaşları gördü. Kucağında, hayatını kurtardığı bebeği tutan Timur’u gördü.
Barboros’un dudaklarının titrediğini gördü. Hasan’la Aybüke’nin endişeyle başında beklediğini gördü.En son yine komutanına döndü bakışları.
“Komutanım, arkamdan ağlamayın sakın. Anama babama söyleyin, onlar da ağlamasın. Bu bir ölüm değil.”
“Salak salak konuşma!” Diye yükseldi en sonunda Murathan. “Ekipler gelecek şimdi. Sus. Gücünü boşa harcama.”
Öylece baktı Emek gökyüzüne. Işık büyüyordu.
“Barut…” dedi sessizce.
“Komutanımın düğününde zeybek oynamayı unutmayın. Sözüm size emanet.”
Emek Karahan, bir evin tek çocuğuydu. Emek Karahan, annesinin süslüsü, babasının yiğidiydi. Emek Karahan, bu toprağın bağrında şehit düşen nice candan biriydi. Emek Karahan, adı unutulacak ama kurtardığı bebekte ismini yaşatacak, bu vatanın isimsiz kahramanlarından sadece biriydi. Astsubay Kıdemli Çavuş Emek Karahan, kanı yere dökülen ama bayrağı göklerde dalgalanan bir milletin bayrağındaki kan kırmızıdan bir parçaydı artık.
