SPOLİER!
Kitaba başladığımda veronikanın ilacı içtikten sonra bir sürü şey anlatacağını zannetmiştim son birdenbire villette'de buldum kendimi. Onunla beraber bende deli oldum mariyi Zedkayı eduard la tanıştım bana aslında benimde bir açıdan deli olduğumu öğrettiler tıpkı diğer insanlarında kendilerine göre birnevi deli oldukları gibi.
Bence bu kitabı içinde yaşama isteği bulamayan, herhangi bir nedenden dolayı intihar etmek isteyen, hayattan sıkılan, mutluluğu arayan herkesin okuması gerekli ve veronika ile birlikte hayatın anlamını bulmaya çalışmalıdır.
“Belki de başlangıçta gece müziklerini özlersin, ama ay bir kez daha yükselecektir, sana piyano çalmaya hevesli başka biri çıkar - hele de hepimizin ‘deli’ olduğu bu hastanede.”
“Burada, içeride yani, iki tür insanla karşılaştım. Hiçbir zaman toplum içine dönme şansı olmayanlar var, bir de tümden iyileşmiş, ama yaşamın sorumluluklarıyla didişmek istemedikleri için deli numarası yapanlar. Bense eski halime dönmek istiyorum, buna ihtiyacım var. Kendi kararlarımı kendim verme yetisine yeniden kavuştuğuma inanmam gerek. Başkalarının verdiği kararların uygulayıcısı durumuna düşmek istemiyorum.”
“Çok doğru. Bu kez sana öykü anlatmayacağım. Deli olmak, düşüncelerini iletmekten aciz olmak demek. Sanki yabancı bir ülkedesin, çevrede olup biten her şeyi görüyor, anlıyorsun, ama istediğini anlatmaktan, dolayısıyla da yardım bulmaktan umutsuzsun, çünkü orada konuşulan dili bilmiyor, anlamıyorsun.”