tabutumun üstünde zar atıyorlar
cebimdeki adreslerden umut kalmamıştır
topraga sokuldugum zaman çapa vuran adamlar
denize yaklasinca kumlar ve çakil taşları
geçmis günlerimi asagilamaktadir.
Konuşması zor biri değildi. Bana Şerif derdi. Ama ben ona söyleyecek laf bulamıyordum. Ruhu olmadığını kendi söyleyen bir adama ne denir ki? Bir şey desen ne olacak? Bunu çok düşündüm. Ama sonra göreceklerimin yanında o çocuk solda sıfırdı.
Kendime acımasız davrandığımı söyledi bana. Yaşlılık belirtisi dedi. Hesaplaşmak. Doğru bir bakıma herhalde. Ama başka doğrular da var. Yaşlılıkla ilgili söylenecek iyi bir şey yok pek dediğinde ona katıldım ve sonra bir iyi tarafı var dediğinde nedir dedim. Fazla uzun sürmüyor dedi.
Bu yolda tanrı kelamı eden adamlar yok. Gitmiş onlar ve ben kaldım ve giderken yanlarında dünyayı da götürdüler. Soru: Asla olmayacak olanı nasıl ayırırsın asla olmamış olandan?