Kubbealtında
@Erenya
Reklam
Eskiden sevilen, "hakiki varlık" değildi; bu varlığın ufacık bir noktasına, mesela bir göz rengine, bir ele, bir bıyık veya bir perçemle kâkūle istinaden kurulan hayaldi. Göz ile görülüp el ile tutulanı değil, dimağımızın süslediği, şahaneleştirdiği hayalet ve hülyayı severdik. Sevdiğimiz, ekseriya o canlı şahıs değildi, onun yerine kalbimizin içine yerleştirdiğimiz büsbütün başka, manevi bir hüviyet idi ve ikisi yan yana gelince arada dağlar kadar fark hasıl olur, bizi şaşkınlığa uğratırdı.
Duygululuk ile duygusallık farklı şeylerdir. Duygululuk güzeldir; musıkîşinās ile şair duyguludur. Aklı kıt, kendini sâdece duygularına kaptıranlarsa duygusaldırlar. Biz böyleyiz işte hep ifrat ile tefrit arasında bocalar dururuz.
