İnsan çocukken dünya da çocuktur, sonra sen büyürsün, dünya da büyür. Dünyadan hızlı büyümüşsen illa ki acı çekersin, dünya büyürken sen çocuk kalabilmişsen ne mutlu sana. Yaşın dünyayla eşitse normal insansındır, ne demekse artık.
“Bu senin mi yoksa sokak kedisi mi?”diye sordu önce. “ İkimizde sokak canlısıyız, sokakta kimse birbirinin sahibi değildir,herkes özgürdür. Senin o dediğin mülkiyetçiliktir ve bu, kapitalizmin yutturduğu bir barbarlıktır“
Kişinin kendi deneyimlerinden pişmanlık duyması,kendi gelişimini durdurması demektir. Kişinin kendi deneyimini inkar etmesi,kendi yaşamının dudaklarına bir yalan koymaktır. Bu ruh inkârından başka bir şey değildir .