Olcay Ergül
@Erglolcy
Ne gelirse başıma ondandır, bilirim dilimi. Başkası kesmeden başımı ben keseyim dilimi.
Sağlık Teknikeri
Üniversite
Kendi Ütopya'm
66 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Her Gün
Merhaba. Kitabı anlatmaya nereden başlasam bilemedim. İçeriğine değinmeyi çok istiyorum ama değinmeye bir başlarsam da bırakamam diye de bir yandan ikilemde kaldım
Olay örgüsü güzel. Ütopik ve akıcı. Bir elime aldım ve tek solukta sıkılmadan bitirdim. İçinde altını çizdiğim satırlar oldukça fazla oldu.
Her gün farklı bir bedende, farklı bir cinsiyette, farklı bir havayı soluyarak güne merhaba diyen bir ruhun, her şeyin değiştiği ama tek bir şeyin değişmediği konuyu, AŞKı ele almış yazar. Bir insan, bir insanı gerçekten sevdiğini nasıl anlar? Nelere katlanır onun için? Nelerden vazgeçer? Sevdiği için sevdiğinden de vazgeçebilecek cesareti bulabilir mi kendinde?
Ve son olarak, her gün faklı bir bedende farklı bir cinsiyette güne başlayan bir ruhun cinsiyeti nasıl net olabilir? Hangi cinse ne yoğunlukta, nasıl bir tutkuyla bağlanabilir. Sorgusu da ütopik oldu kendi içimde. Okunmaya değer bir kitaptı. Tavsiye ederim. Şimdiden keyifli okumalar
Reklam
Yaşamak (!?)
Nefes alan bir canlının tattığı hangi duygunun tarifini kısacık bi kitapta hangi kelimeler karşılayabilir sorguladım kendimce.
Acının, mutluluğun, sevginin, içinde bulunupda şikayet ettiği hayatının özlemini bile yaşatıyor insana...
Okuduğum kitapların içinde beni en çok etkileyen keşke öyle olmasaydı diye üzüldüğüm, gözümden dökülen yaşları kitabın kapağını kapattıktan sonra farkettiğim çok güzel bi kitaptı.
Okumaya toplu taşımada 20 dklık bi yolda başladım. Bir baktım ineceğim yere gelip, parktaki banka oturmuş geldiğim saatin üzerinden iki buçuk saat geçmiş. Nasıl sardı, çekti içine beni farketmedim bile. Okumayı düşünenlere öncelik vermelerini tavsiye eder keyifli okumalar dilerim
Evet,güzel bir kitabın daha sonuna gelmiş bulunuyorum "Pal Sokağı Çocukları"
Kitap 1907 de Budapeşte de geçiyor. Su gibi tek yudumda okunuveren, okuyucuyu içine çeken bir roman. Kenar semtte küçük bi grup çocuğun kendilerince yarattığı makul bir dünyayı kaleme almış yazar.
Yoksul semtlerde oyuncak nedir bilmeyen her çocuğun yaptığı gibi kendilerine eğlence yeri, oyun alanı olarak edindikleri vatanı (arsayı), başka bir grup çocuğun ellerinden almak istemeleri sonucu, "vatan" ları uğruna birbirine kenetlenip, nasıl asilce savaşıp büyük, küçük herkesi üzecek, sorgulatacak küçük mutlulukların beraberinde büyük acılar karşında gözyaşlarınızı tutamayacağınız mısralara değiyor yüreğimiz.
Yeri geldiğinde ders çıkaracak yeri geldiğinde örnek olacak her yaş grubunun okuyabileceğini düşündüğüm bir kitap. Ben severek okudum. Sonu çok etkiledi, üzdü. "Vatan"ı uğruna bir çok yetişkinin özümseyip, bu kadar derin anlamlar yükleyemediği bir çağda küçücük çocukların bu denli dik, haysiyet dolu davranışlarına bu son çok ağır geldi. Hangi dönemde, hangi ülke de, hangi nedenle olursa olsun, hiç bir çocuğun sonu ölüm olmamalı.
Keyifli okumalar.
Herkese merhabalar.
İlk incelememi tam da buraya yazmış bulunuyorum :) yıllardır 1000k kullanıcısı olarak geç kalmış olsam da sonuç benim için güzel.
İlk incelememin sevgili Ahmet Ümit'e ait bir kitap olması mutluluk verici. Kendisi hemşehrim olur. Gaziantep'te doğmuş Şehreküstü semtinde, ablamla, kuzenimle aynı okulda eğitim görmüş kalemi kuvvetli bi yazar. Kitapları her zaman listemde olan ama yoğunluktan bir türlü start veremediğim bir yazardı. Startını vermek ise memleketine son imza günü için gelişine kısmet oldu. Yoğun bi acil çalışanı olarak 18 ay çalıştığım bi kamu hastanesinde sadece Ahmet Ümit'in imza günü için izin istediğimi göz önünde bulundurursak, 3 saatlik yağmurda onca kalabalığın içinde sıra beklediğimize değdi doğrusu. Küçük bir sohbet eşliğinde kendime, sevdiceğime, yiğenlerim ve yakın Bi arkadaşıma imza almanın verdiği mutluluk paha biçilemezdi doğrusu. ( 2 kitap sınırı vardı ama fazladan yanımda sıraya girme hakkı için yiğen getirmiştim :) )
Neyse anılardan çıkıp biraz kitap içeriğine gelecek olursak eğer, spoilere yer vermeden anlatmaya çalışayım. Yazarın kendisini tanıdığımız polisiye romanlarından uzaklaşıp AŞKı konu almış. Kısa öyküler halinde insanlığın aşk uğruna nelere katlanabileceğini 9 öyküyle buluşturuyor bizimle. Ben bu kitabı stantda görünce sevdiceğime manidar bir gönderme olabileceğini düşünerek alıp onun adına imzalatmıştım. Yoğunluktan olacak ki o okumadan ilk ben okudum. Ve hikayelerde zaman zaman tanıdık karakterleri görmüş olsam da sonuncu hikaye kitaba adını veren Aşk Köpekliktir'in içinde buldum kendimi. Ayşe. Canım Ayşe. Nasılda üzüldüm haline. Keşke mutlu bitseydi diyeceğim ama yazarın da dediği gibi aşk köpekliktir, hüsrandır. Aşk bulduğunu sandığın anda kaybetmektir, kazandım dediğin anda yenilmektir. Kendi yüreğinde
