Erkan Karagözler
@Erk79
Şu anda okuduğu kitap
Elli yaşından sonra yakında ki harfleri tanıyamazsın, ama uzaktaki aptalları tanıyabilirsin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yaklaşık 4000 km civarındaki bir yolu saatte 50 km hız yapan bir tren ve tarihin en acımasız döneminde yaşları 2 ila 12 arasında 500 çocuk yolcunun yaşadıklarına yer verilmiş. Romanda savaşın en masumları olan çocukların çektikleri acılar ölümle burun buruna gelmeleri iyi işlenmiş. İnsanlığın tükendiği zamanlarda insan olarak kalabilen Deyev ve Belaya iki zıt karakter olarak farklı yaşamların birlikteliğini sunmuş yazar. İnsanı içine çeken sürükleyici ve hüzünlü bir kitaptı. Kesinlikle tavsiye olunur. İyi okumalar.
Yeniler çocuk bile değildi, gölgeydiler. Uzun yürüyüşler bütün güçlerini almıştı; buluntular zayıf ve uysaldı; bir köşeye sığınıyor, ranzaya yatmaya utandıkları için yere ya da fren sahanlığına uzanmaya çalışıyorlardı. Sesleri çıkmıyor, ne yemek ne de su istiyorlardı; ne zaman ne kadar verirlerse o kadar içiyorlardı; bir sıkıntı çıkarmıyorlardı. Yalnızca bazen ölüyorlardı.
Çocuklar sessizce Aral'ın edebi sularına bakıyordu. Bu anlar yoğun ve tatlıydı; böyle anlar insan ne kadar küçük ya da zayıf olsa da unutulmaz. Deniz de dalgalarını diğer dalgaya ve kıyıya vurarak insanlarla konuşuyordu. Onları çağırıyordu.
Deyev herkesin bu çağrıya yanıt vereceğini biliyordu, bunun bir ya da bilemedin iki nefes alacak kadar zaman geçecekti hepsi hepsi. Ancak kimse trenden atlayıp sessizliğini bozan ilk kişi olmak istemiyordu. Yardım yine lokomotifin düdüğünden geldi ve kesin biçimde uğuldadı; iiiileeriiiii!