Erkan Karagözler
@Erk79
Şu anda okuduğu kitap
Kolera yanan turba gibidir, bazen hiç alev göremezsin, bazen de yeraltından farklı yerlerden çıkan ısıyla bütün orman birden alevler içinde kalır. Haydi , koş da söndür o zaman.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sevgi başkadır. Sevgi bilgi ve iradedir. Çok ender insanlar her ikisine de sahiptir.
Bu kitabı ilk elime aldığımda Zweig'in yine az sayfaya çokça psikolojik yerleştirmeler yapacağını tahmin etmiştim. Ama yine dolaylı yoldan "Savaşın masumlar üzerindeki etkisini" anlatacağını düşünmemiştim. Son okuduğum eserlerinde savaştan uzaktı konuları. Fakat bu kitap ilk sayfalarında belli etmese de ilerleyen sayfalarda Zweig'in yine döneminin Fuhrer Almanyası'nı eleştirerek okuyucuya sunmuş.
Kitap şu şekilde ilerliyor;
Bir sahafımız var ki adı Mendel, yeri yurdu kafede kendine ait olduğu benimsenmiş bir masadan ibaret. Şehrin en iyi kitap bulucusu olduğundan kitapları bulunmayan üniversite öğrencileri Mendel'e sık sık uğrarlar. Kendini kitaplara adamış o sahaf, dönemin yönetimi yüzünden içeri alınmış. Ve kitapları işine yaramış dönemin aydın insanları tarafından tekrar dışarı salınmıştır. Fakat savaş, savaşın yönetimi, hapisteki baskılar tabi ki de dağ gibi insanı bile yıkar. Sahaf Mendel geri aynı masasına döner ama kitaplara olan aşkı bile kalmamıştır. Kafenin sahibinin değişmesiyle ve yeni gelen eskiyi istememesinden dolayı sahafın da günleri son bulur.
Son olarak mükemmel bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Zweig her zamanki gibi ince ince bir yandan okuru tatmin ederken bir yandan da dönemini kelimelerle eleştirmiş.
Her geçen gün önlenemez bir şekilde monotonlaşmaya başlayan dünyamızda eşsiz olan her şeyin kıymeti daha da artıyor.
