Günümüzde, reklamların dayattığı bir ideale ve gerçekleşmesi imkânsiz bir standarda uyum sağlamak için umutsuzca çabalayan pek çok kadın, yüzlerini ve bedenlerini değiştirmek için her yola başvuruyorlar. Kadın, yüzünü bir maske, bedenini de bir nesne olarak, gerçek benliğinden ayrı ve daha önemlisi sürekli değiştirilmesi, iyileştirilmesi ve kamufle edilmesi gereken şeyler olarak görmeye şartlandırmış durumdadır. Ideallestirilen görünüşü elde etmeye çalışıyor olsun ya da olmasın, kendinden utanmaya ve memnun olmamaya itilmektedir.
Egemen sistem tarafından sürekli nesnelestirilen kadın, böylelikle kendini nesnelestirmeyi de öğrenmektedir. En rahatsız edici gerçek ise, medyadaki kadın güzelliği imgelerinin neredeyse ulaşılmaz olmasıdır. Örneğin, neredeyse tüm kız çocuklarının idealini süsleyen Barby bebek imkânsızı idealleştirmenin bir aracı olarak islev görmektedir. Barby kızın ölçülerine sahip olmak neredeyse imkânsızdır, çünkü onun beden ölçüleri normal değildir.
Bilgisayarda Barby kızın ölçülerinde bir kadın modeli geliştiren araştırmacılar, bu ölçülerdeki bir kadinin sırtının üst bedenin ağırlığını taşıyamayacak kadar zayıf, gövdesinin ise yarım karaciğer ve birkaç santimetre bağırsaktan fazlasını almayacak kadar dar olduğu sonucuna
varmışlardır. Oysa gerçek hayatta bu ölçülere sahip bir kadın, kronik ishalden asla kurtulamayacak ve sonunda gıdasızlıktan ölecektir.