Andrey Platonov Birbirimiz İçin Yaşacağız
“İyi ve paha biçilemez Olanın (edebiyatın,aşkın,sahici fikirlerin) acı ve yalnız temelinde yükselir” diyor diyor Platonov kitabın en başlarındaki bir mektubunda sevgili eşine Mariasına.
Platonov okumalarım önce can evimden vurulduğum CAN adlı kitabıyla başladı ve bende müthiş bir merak uyandırdı yazar için.Kelimenin tam anlamıyla can evimden vurdu beni oradaki yoksunluk duygusu.Daha sonra MUTLU MOSKOVA’yla devam ettim ta ki MUHTEŞEM VAHŞİ DÜNYAYI’yı okuyunca oradaki kapalı anlatımı anlamam İçin Rusya’nın tarihi ve yazarın geçmişi iyi irdelemem gerektiği anladım.Bu kapsamda elbetteki insanları gözlemlemek için mektuplardan daha iyi bir adres olamazdı.Nitekim aradığım bir çok ip ucunu burda buldum.Birbirimiz İçin Yaşacağız adlı kitabında.
Platonov’un 1920-1950 yılları arasında kaleme aldığı mektuplardan oluşan bir derleme.Onun özgünlüğünün,duygu ve düşüncelerinin kaynağını bulmak ve tanıklık etmek imkanı veriyor mektuplar.
Platonov eserlerinin komünizm karşıtı gibi algılanması sonucunda Hem edebiyat dünyasından hem de iş hayatından dışlanmış.Bu durumdan dolayı sürekli seyahat etmek zorunda kalmış.Bu sakıncalı yaftasını bir türlü üzerinden attıramamış.Yoksulluk ve dışlanmışlığın açtığı yaralarla hayatı boyunca mücadele etmiş.
Mektuplardan anlaşıldığı üzere hem edebiyat dünyasında Hem iş dünyasında önüne hep bürokratik engeller çıkmış.Bu engelleri yenememiş.Ama her şeye rağmen umudunu yitirmemiş.
Mektuplar eşine ve oğluna,yayınevlerine,Gorki ve Stalin’e yazılmış.
Eşiyle arasında müthiş bir aşk var ve bir o kadar yoğun kıskançlık var.Oğluna sonsuz sevgisi var ama Ne yazık ki talihsizlik yazarın yakasını bir türlü bırakmamış.Oğlu bir iftira sonucu hapse atılmış daha on beş yaşında iken.Hapisten yirmi yaşında çıkıyor ve hapishane