Zira o zamana kadar Rus yönetimi,milli kimlik olarak “Müslüman,Tatar” sıfatlarından başka bir tanımlama kullanılmasına izin vermediği gibi bir muhtariyyet,istiklal talebine de asla müsamahkar değildi.Buna rağmen Resulzade,zamanın imkanlarını sonuna kadar cesaretle kullanır.
Kendimi bir şey sanıyorum onun yanında.Onun benden önce bir şeyler yaşamış olmasına dayanamıyorum.Şimdi de benim dışımda bir şey düşünmesine,hissetmesine katlanamıyorum
Qelbi qan eyledi naz ile gözel
Neçün axır dönecekdirse ecel
Edir axır iztirabın mene o nazlı Hecer
Ey ürek döz ezaba bu da bir gün keçer
Feleyin hiylesidir bu gözümün gilesidir bu
Dözürem hicranına eşqimin şölesidir bu
Gözelim,Axı menden keçerek eşqin adın
Atacaqdın zülmün kesecekdin inadın
Dediler,yare inan deyib o tek amalın,
Dedim imanım odur var axı etimadım.
Qırılıb qelb yaredir vücudumun her zerresi,
Meşuqun zirvesi zorlu yıxacaq her pillesi.
Seller alaraq mehv elese yurdumun her nöqtesin.
Canımı yene qurban ederem yarıma qoy sevmesin.
Erol Azadaliyev
Kısık gözleri,gamzesi vardı yüzünde
Gülüyordu bana mı?Bilemedim işte…
Çiçek gibiydi-Narin ve güzel
Koklamaya kıyamam,kıyamazsın işte…
Farklıydı herkesden,çok katlı saraydı
Sanki herkes yıldız,o bir aydı
Farklı parlıyordu,farklıydı işte…
Gülüyordu ona mı?Bilemedim işte…
Güneş yüzüne öpücükler yağdırırken
Utanmışdı yüzü,kızarmışdı sahiden
Öyle bakıyordu ki,ah bi görsen sanki
Uzaklaşıyordu gemi sihirli sahilden
Saçları yollar gibiydi-bizim yollarımız
Uzundu,bitmiyordu kıvırcıkdı yalnız
Gözleri deniz gibiydi,
Yüzmeyi unutursun gözlerinde
Dudakları şarkı gibiydi,
Kendini kayb edersin sözlerinde
Şiir gibiydi,Qazel mi?Bilemedim işte…
Erol Azadaliyev