Bəzən insanlara özümü açığlamaqdan o qədər tiksinirəm ki,sadəcə “yaxşı eliyirəm” demək istəyirəm.Sonra səhv anlaşılma qorxusu,qorxu hissinin verdiyi əsəb,açığlamağa məcburiyyət,məcburiyyətin gətirdiyi əsəb və əsəbləşəcəyini qabağcadan hiss etdiyin halda qarşısını ala bilməmək acizliyi-bütün bu hissləri necə təsvir edə bilərəm bilmirəm.Ama bundan sonra 2 sözüm var:”Yaxşı eliyirəm”.
Bir gün ölsəm oxu bu naməni,dostum.
Ağlama cəfama , unutma məni,dostum.
Tənha qalsam əgər dinməyib söyləmərəm.
Axtarar gözlərim yalnız səni,dostum.
Oxudum hər kitabı,hər kəlamı və gümanım-
Sənsən həyatın ən faydalı fənni,dostum.
Olsada əllərim qanda,yarılsada bağrım
Çağırsan qaçmaram mən yəni,dostum?
Əsgərəm hər zaman mərd kişinin mərd oğulu.
Birgə qoruyub saxlarıq biz vətəni,dostum!
Dağıdar birini,beşini,on beşini,iyirmisini
Buraxmaz əsla vətənə hər gədəni dostum!