Burnunu aya doğru kaldırdı. Boğazı sert bir şekilde kasılırken ağzını açtı ve sonra yalnızlığı, korkusu, annesi için duyduğu üzüntüyü, geçmişteki üzüntü ve acılarıyla gelecekteki tehlikelere karşı duyduğu kuşku, insanın yüreğini parçalayan bir sesle önce hafif sonra yüksek sesle uludu. Bu onun, gırtlaktan çıkardığı uzun ve acı dolu ilk ulumasıydı.
İki hayvan da yaşama sımsıkı bağlıydı ve karşısındakinin hatasını bekliyordu. Garip olan, yaşam biri için yemek diğeri için yenmemek anlamına geliyordu.