Son raporuma farklı bir şey yazılmıştı: “Yakın arkadaşlıklar kuramazsa gelecek sene ortaokula geçişte zorluk yaşayacak”
Babam geçen dönemin sonunda bu notu okuduğunda, “Anlamıyorlar işte…” demişti. “ diğer insanlara ihtiyaç duymayanları anlamıyorlar. Birilerine bağlı olmamanın yalnızlık çekmek olduğunu sanıyorlar. Kimse bunlara manevi gücün ne olduğunu öğretmemiş.”
“ insan olarak ne acelemiz vardı şimdiki zamanda? Durup bakmayı, gerçekten görmeyi, dinlemeyi, okuduğumuzu anlamayı, sevmeyi ve sevilmeyi beceremiyor, her şeyi aceleye getirip duruyorduk.”