Esra Y.
@EsYLMN
Şu anda okuduğu kitap
Şimdi kalbinde garip bir hüzün duyuyor, etrafında ona biraz kuvvet ve teselli verecek bir kimse bulamamaktan elim bir yalnızlık hissediyordu.
Reklam
Burada gözleri yaşararak kirpiklerinin ucuna kadar bir damla geldi, ruhunun artık zapt edilemeyen hislerinin taşkınlığıyla göğsü sarsılarak ağladı, ağladı ...
Bu, onda bir ihtiyaç şeklini almıştı. Her gün böyle odasına kapanarak uzun uzun ağlıyor; ruhundaki acı zehirleri, gözyaşlarının verdiği teselliyle yok ediyordu. Bazen saatlerce devam eden bir sinir buhranı içinde hep onu düşünür ve
bu bir türlü gelmeyen saadetin hüznüyle birer birer günleri sayardı.
Yorganı üzerine çekti. Başını yastıkların arasına soktu. Bütün dünyadan, hayattan, insanlardan uzaklaşmış gibiydi. Hiçbir şey görmüyor, hiçbir şey işitmiyordu. Derin bir karanlık ... Sonra ebedi bir sükûnun içinde boğulma ...
Her şey onu müteessir ediyor, bazen sebepsiz yere saatlerce ağlıyordu.
Fakat bir kere mahvedilen, tekrar hayat bulmuyordu.
Reklam