Sonra dirilen bir ölü gibi gözleri alev alev, yüzünden terler damlar halde, dimdik ayağa kalkarak haykırdı:
"Dövdüm seni Peynir Surat! Tam on bir yılımı aldı ama sonunda yendim seni!"
Bir hafta önce okumuş olsaydı, üstünde hiç durmadan geçip gideceği bir dize vardı: "Tanrı'nın çılgın âşığı bir buseye feda eder hayatını" ; o dize her zamankinden daha ısrarlı yankılanıyordu aklında.