Bahar Esen
@Esen67
1509 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
BENDEN KESİTLER;1000Kitap
"Melezlik Brezilya halkının yüzüdür, melezlik onun kültürüdür." Çünkü bende bir melezdim ve " Yaşamak, yaşamı anlamak, insanları tüm halkı sevmek gerekliydi.
Irk ayrımı, statü, din ayrımına hayatım boyunca karşı çıktım. Melezlere yapılan ayrımcılığa ve ötekileştirilmeye hep karşı çıktım.
Ben kim miyim? Ben " Pedro Archanjo. Benim hayatımı, inançlarımı, değer yargılarımı, yaşadığım toplumun siyasi ve ekonomi dengesizliklerini canım yazar kaleme almış. Güzel de olmuş. Demek ki dünyada bir iz bırakmışım ki böyle birşeye gerek duymuş.
Ben Brezilya' nın Bahia topraklarında doğdum ve büyüdüm. Çoğu kişiye göre görünür bile değildim. Fakir bir ailenin kıt kanaat geçinen bir bireyiydim.
Bilginin ve eğitimin ışığında kendimi geliştirmeye adadım ve hayatımı sanatla yoğurarak doğru olanı uygulamaya adadım.
Mucizeler Dükkanı adında ki kurum benim kurtarıcım oldu. Yoksulları önemli kişileri bir araya getiren bir tür senato, kalabalık ve önemli bir meclisti. Bu meclis toplum tarafından saygı görür ve önemsenirdi. Keşke böyle kurumlar çoğalsa en azından kendini önemsiz sanan bireyler kendilerini toplumda bir yer edindiklerinin güvenini yaşarlar.
Hayatımı, eleştirilerimi ve neler başardığımı öğrenmeniz adına hayatıma göz atmanızı isterim.
Sevgiyle Kalın.
Reklam
BERZAHTAYIM;1000Kitap
80'li 90' lı yılların İran topraklarına gidiyoruz. Bu topraklara adımı şu şekilde atmak isterim. Kahramanımız diyor ki; " Dünyadaki herşeyin bir hafızası var; sadece insanların değil... Bu tezini satırlar boyunca okuruna kanıtladığını belirtmek isterim.
Kahramanımızın iç dünyasına kulak vermeye var mısınız?
Ben yirmi iki yaşındayım ve beş yaşından beri berzahtayım. İçtiğim bir bitkiden zehirlenmem sonucunda görme yetimi kaybettim. Önce dünya sarı ardından simsiyah oldu. O yüzden berzahtayım yani sınırlarım engellerim var.
Annemle hergün düzenli okuma saatlerimizde kafamda kurduğum dünya bana yetiyor mu bilemem. Bunun cevabını vermek zor fakat zaman zaman iç hesaplaşmalarımda asi, dünyaya ve yaşadığım hayatıma başkaldıran ruh durumlarımı göz ardı etmeyelim. Kriz anlarım... Her ne kadar annem beni her anlamda yetiştirmiş olsa da zorlandığım zamanlarım da gelen krizlerimde tek destekçim annem.
Annemle evimizin bodrum katında ki atölyemizde bitkileri şifalı hale getirip insanlığa fayda sağlamaya çalışıyoruz. Öyle ki annem hastalandığında bütün bu işleri ben kendim yapıp evime katkı sağladım.
Bu da şu anlama geliyor aslında istedikten sonra kimsenin bir engeli yoktur.
Kısacık bir metin olmasına rağmen uzun zamandır bu derece derin, etkileyici içimi sızlatan bir eser okumamıştım. Günlerce etkisinden kurtulamadım.
Mutlaka okunmalı mutlaka.
Sevgiler.
LÜZUMSUZ GİBİ GÖRÜNEN LÜZUMLU KADIN;1000Kitap
"Ben her zaman bir hayal kırıklığı olacağım, geçmişte şimdi ve sonsuza kadar" diyor Aaliya. Bir bireyin yetmiş yaşına gelmiş olmasına rağmen bilinçaltında ki sesin sürekli bunu söylemesi ne kadar acı... Bu sesle yoğurulmuş bir hayat nasıl olur birlikte görelim;
Beyrut topraklarındayız. Ve büyük bir kaosun içinde iç savaşın olduğu bombaların patladığı, insanların öldüğü böyle bir ortamda gereksiz gibi görünen fakat çok da lüzumlu bir kadını tanıyacağız...
Edebiyata sığınmasının suçu o değildi. Saçlarını mavi boyatması ve o mavi saçlarıyla ömrünü geçirmesi, hayattan vazgeçtiğinde saçlarından da vazgeçmesinin suçu o değildi...
Çünkü ona dünyaya geldiği günden itibaren öğretilen ve öğrendiği tek şey işe yaramaz bir birey olduğuydu. Onların kültürlerinde erkek evlat bireydi kız evladın hiç önemi yoktu eşya gibiydi. 16 yaşında okuldan alınıp kendisinden yaşça bir adama satıldı o adam da Aaliya' yı gereksiz, işe yaramaz gördü. Ve kadın ömrü boyunca kendini değersiz hissetti.
Halbuki o bir bireydi, bir kadındı o üreten, araştıran,okuyan, muazzam çeviriler yapan bir üretkendi.
Kendine olan güvensizliği ve değersizliği o kadar büyüktü ki elli sene yaptığı arapça çeviriler kapalı kutularda kaldı hep... Çok acı değil mi?
Yalnızlığını giderdiği canım yazarlar ve kitap kahramanları yoldaşı oldu, Pessoa, Hamsun, Cortazar, Hedayet, Karasu, Sebald, Kartesz hepsine selam vermeden geçmezdi çünkü hepsi en sadık dostlarıydı. Onun hayatının bir parçasıydı.
Sürükleyici bir hikaye olması ile edebiyat ile iç içe geçmiş bir eserdi okuduğum. Aaliya ile birlikte ortak okuduğumuz eserler ve yazarlar da beni bir o kadar mutlu etti.
Kitaba, edebiyata gönül verenlerin mutlaka okuması gereken bir eser. Çokça kitap tavsiyesi alacağınızı belirtmek isterim.
Edebiyatla kalın
Sevgiler.
Haydi 20 yüzyıla Polonya topraklarına gidelim birlikte... Çocuk gözünden bir baba nasıl olur ne tür nesnelere kişilere yada atmosfere bürünür onu okuyalım birlikte....
Okuyalım da,öykülerin çocuk gözünden olması demek büyük özgürlük demektir. Kocaman bir evreni önüne serer ve sanatları birbirine pamuk ipliği gibi bağlar. Bağlanan ipliğe atılan düğümler çok sıkıdır öyle ki çözmekte sıkıntı yaşar okur.
Okur sana diyorum; bu düğümleri çözmek için zaman ayırmalısın emek vermelisin başka türlü bu öykünün üstesinden gelemezsin. Basit bir öykü olduğunu okuyup geçerim nasılsa diye düşünürsen emek veren yazarı ve çevirmeni üzersin çünkü satırlarda kaybolurken iki sanatın iç içe geçmiş halini okuyacağın için derin bir anlatım seni bekliyor söyleyeyim. Resim ve edebiyatın bir melodide nasıl birleştiğini ve nasıl dengede çalındığına şahit olacaksın.
Kitabın büyüsüne kapılırken asıl verilmek istenen mesaj çok acı ve derin aslında. Bir baba eksikliğini ve baba travmasını çocuğun kelimeleriyle onun dünyasından okurken onun evreninin içinde yaşamak bir okur olarak çok sarsıcı ve etkileyiciydi.
Birden fazla edebiyat akımlarının bir arada olduğu ve aynı zamanda birden fazla sanatında yer aldığı bu öykü şölenini sakin bir zihinle okumanızı öneririm.
Sevgiler
Rotamızı 1872'li yılların İngiliz topraklarına çeviriyoruz bu kez. Bir kasaba ve kasabada yaşayan sakinlerin hayatlarına, aile ilişkilerine, toplumsal statülerine şahit oluyoruz. Hikayemiz de neler var kısaca değineyim;
Öncelikle duygusunun çok yoğun olmadığı bir hikaye sizi bekliyor. Duygunun olmadığı eserler bana yavan gelir hep. Eserin teması ne olursa olsun duygular ağırlıklı olunca o hikaye çok başka boyutlara geçiyor. Bir de kurgusu da okuru etkiliyorsa elinden bırakamıyorsun kitabı onunla yatıp onunla kalkıyorsun. Bu hikaye de yer yer sıkıldım. Kaç kere yarım bırakmak istedim fakat ayırdığım zamanımı düşündüm o yüzden mümkün olmadı. Uzun bir yolculuktu ve sonunu görmek istedim. İyi ki görmüşüm diyemiyorum beni çok etkileyen bir eser olmadı malesef.
Yazarın zekasına hayran kaldım diyebilirim. 945 sayfalık kitapta en ufak bir tekrar olmadan, karakterleri dozunda ve zamanında sahneye koyup okuruna okuma şöleni yaşatan yazar takdir edilesi bana göre.
Vaktiniz varsa Middlemarc kasabasını ziyaret edin derim.
Sevgiler.
Reklam