İki gündür bahçeye bile çıkmıyorum. Sadece, iki saatte bir, perdenin aralığından bahçeyi seyretme izni veriyorum kendime. Bana, çıkma dediler; fakat öl demediler.
Merak ediyorum: Hiç çıkmadan nasıl yaşar insan bir evde?
"Ağlamak kötü bir şey mi?" "Ağlamak hiçbir zaman kötü değildir, budala.
Neden sordun?”
"Bilmiyorum. Bir türlü alışamadım. Sanki yüreğim boş bir kafes..."
***