Esil ER
@Esil_ER
Reading is how I understand the world, and sometimes myself...
Neden gerçek hayatta kitap karakterleri kadar ince insanlar az?
Bu soru aklıma arada sırada takılıyor.Neden kitaplarda karşımıza çıkan o ince ruhlu,kibar,hayalperest, içinde yaşama sevinci olan karakterler gerçek hayatta rastlanması imkansız bir mucize gibiler ?
Hani o insanlar vardır ya...
Seni gerçekten dinlediğini hissettiren,konuşurken kelimelerini özenle seçen,bir hediye seçerken manevi değerini de önemseyen ve karşıdakini incitmemek için cümlelerini yumuşatan,hedefleri,hayalleri,umutları olan insanlar. Kitap sayfalarında çokça rastladığımız fakat günlük hayatta pek karşımıza çıkmayan türden.
Eğer bu tarzda tek bir insan tanıyorsanız bile bence çok şanslısınız.İnsana iyi hissettiriyorlar.İnsanı değerli,fikirlerini gerekli ve hayatı zevkli hale getiriyorlar.
Keşke dünyada böyle insanların sayısı çoğalsa.
Keşke nezaket bir seçenek değilde bir zorunluluk haline gelse.
Keşke herkes birbirine kitap karakterlerinin gösterdiği hassasiyeti gösterebilse.
Şimdi düşündüm de belkide bu yüzden biz okurlar kitabın sayfalarını dikkatle okurken, kitap okurken saatin nasıl geçtiğini fark edemezken,kitaba kendimizi de katarken,kitabın sonunda ağlarken yada okurken suratımızda oluşan küçük ama çok şey anlatan tebessüm belirirken buluyoruz kendimizi.Kim bilir belkide bu dünyada bulamadığımız hassasiyeti kitap karakterleri ile yaşadığımız için.Bu özene, içten ve masum sevgiye ihtiyaç duyduğumuz için okuyoruzdur kitapları...
Cumhuriyet medeniyettir.
Cumhuriyet özgürlüktür.
Cumhuriyet dik durmaktır.
Cumhuriyet mücadeledir.
Cumhuriyet hayattır.
Cumhuriyet halkçılıktır.
Cumhuriyet kardeşliktir.
Cumhuriyet dinini inancını özgürce yaşamaktır.
Cumhuriyet nefes almaktır.
Cumhuriyet dağdır, denizdir, ormandır.
Cumhuriyet gökteki ay ve yıldızdır.
Cumhuriyet Fırat'tır, Dicle'dir, Çoruh'tur, Kızılırmak'tır.
Cumhuriyet Sakarya ve Dumlupınar'dır.
Cumhuriyet dinini inancını özgürce yaşamaktır.
Cumhuriyet nefes almaktır.
Cumhuriyet dağdır, denizdir, ormandır.
Cumhuriyet gökteki ay ve yıldızdır.
Cumhuriyet Fırat'tır, Dicle'dir, Çoruh'tur, Kızılırmak'tır.
Cumhuriyet Sakarya ve Dumlupınar'dır.
Cumhuriyet 102 yaşında. 🇹🇷“Egemenlik kayıtsız, şartsız milletindir.”
Cumhuriyetimizin 102. Yılı Kutlu Olsun!
Cumhuriyet’in ilanından 2 yıl sonra, Ekim 1925’te Fahrettin Altay Paşa Çankaya’da Atatürk’ün misafiri olmuştur. Paşa, zihnini hep meşgul eden, cumhuriyetin niçin ve neden 29 Ekim’de ilan edildiğini öğrenmek istemiştir.
Altay Paşa’ ya kulak verelim:
‘’Atatürk hep mazlum bir millet derdi. Cumhuriyetin ilanından epey bir süre geçmişti. Ben de, hep neden 29 Ekim diye kendi kendime sormuşumdur. Bir gün Çankaya’da sofra dağıldıktan sonra,
‘Paşam benim dikkatimi çekmiştir. Hep düşündüm. 30 Ekim 1918 günü mütareke ilan edildi. Adana’daki karargâhınızdan Başkent’e (İstanbul’a) verdiğiniz şifreyi hatırlıyorum. Şimdi aradan zaman geçti, cumhuriyetimizin ilanının 29 Ekim gecesine gelmesi acaba bir tesadüf müdür? Üç gün evvel, beş gün sonra da olabilirdi.’ diye sordum.’’
Bu soruya Atatürk yanıtı vermiştir:
‘’Mütarekenin ilk günlerini hatırlarsın. Saray ve hükümet teslimiyeti kabul etmişti. Hükümet sarayın, saray da İtilaf Devletlerinin elinin altına girmişti. Saray bu halinden memnundu. Fakat, ben bunu kabul edemezdim. Buna karşı koymakla bir çıkış yolunu temin ederek, bu mazlum milleti tarih sahnesinden silmek, ortadan kaldırmak isteyenlere karşı harekete geçmek için kendimi vazifeli saymıştım. Dünyada tek başımıza idik, fakat benim inandığım ideale benimle beraber olanlar da bağlandılar ve netice hasıl oldu. Mütareke 30 Ekim 1918’de imzalanmıştır. Vatan parçalanmış, istilaya uğramıştı. Peki, 30 Ekim 1918’den bizim İzmir’e girdiğimiz tarih olan 9 Eylül 1922’ye kadar kaç yıl geçti? Dört yıl. 29 Ekim 1923’te Cumhuriyet’i ilan ettik. İşte beş yıla sığdırdığımız büyük inkılâp, bizim yaşadığımız şartlara duçar olmuş, hangi milletin tarihinde vardır? Bu mazlum millet kendisinin hakkı olan yere ulaşmıştır. Çektiğimiz acıların, sıkıntıların en büyük mükafatı işte budur. Bütün dünya