Vakit öldürüyoruz, diyorlardı. Kimin haddine düşmüş vakti öldürmek! «Vakit» onu yaşatmayı bilmeyenleri öldürür; bitkileri, insanları, imparatorlukları, uygarlıkları, çağları hep yok eder.
Bugün engin ciddi konuşuyor. "Neredeydin" "Sorma! Sorma!" Karakollar, koğuşlar mı istersin. Ta buraya gelinceye kadar karaları anlata anlata dilim kurudu. Geldim. Ver mavini serinleyeyim biraz, al canımı.
Ne kap, ne kacak; gönül dolusunca yaşıyorum. Zamanı hep yatay sanırlar. Ben geçmişte yokum, gelecekte de yokum, şimdi dikine varım, yükselmesine sonsuz, derinlemesine sonsuz.