Ey nefsim! Kalbim gibi ağla ve bağır ve de ki: "Fâniyim, fâni olanı istemem. Acizim, âciz olanı istemem. Ruhumu Rahman'a teslim eyledim, gayr istemem. İsterim, fakat bir yâr-1 bâki isterim. Zerreyim, fakat bir şems-i sermed isterim. Hiç ender hiçim, fakat bu mevcudatı umumen isterim."
Sözler
Biz ne olacağız?" diye soruyor insan...
Biz ne olacağız diyoruz ya; bir gün olmayacağız hepsi bu..
Aslında hakikat çok sade: Bir gün olmayacağız.
Yok oluş sandığımız şey, aslında aslına dönüştür. Çünkü biz dünyada misafiriz.
Kur'ân'ın dediği gibi:
"Her nefis ölümü tadacaktır." (Âl-i İmrân 3:185)
Bu yüzden mesele dünyada ne olacağımız değil, kime ait olduğumuzu hatırlamaktır. Nitekim Rabbimiz buyurur: "Şüphesiz biz Allah'a aidiz ve sonunda
O'na döneceğiz." (Bakara 2:156)
Peygamber Efendimiz de dünyaya bakışımızı şöyle öğretir: "Dünyada bir garip ya da yolcu gibi ol."
Demek ki "bir gün olmayacağız" dediğimiz şey aslında fani benliğin susması ve hakikatin kalmasıdır.
İnsan yok olmaz, nefsi yok olur; kul kalır, Hak kalır. daha az