Esin dw
@Esindw
17 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
"Ona bedenim hasta olsaydı sorun olmayacağını, kafamın hasta olmasındansa bedenimin hasta olmasını yeğlediğimi söylemek istedim, ama bunu anlatmak öylesine karmaşık ve yorucu geldi ki hiçbir şey söylemedim."
Reklam
Sırça Fanus benim adıma okumakta son derece zorlandığım bir roman oldu. Bunun sebebi romanın dili, konusu veya anlatımı değil, Sylvia'ya karşı hissettiğim empatinin ağır basması ve sonunun nereye gideceğini bilmemdi. Sonunun kötü biteceğini ve beni üzeceğini bildiğim bir hikayeyi dinliyormuşum gibi bir histi. Yazarının kitabı yayınladıktan sadece haftalar sonra canına kıydığını bilmek ve geriye kendinden bu yolda yaşadığı deneyimleri anlatması bir nevi onun yardım çığlıklarını elimden hiçbir şey gelmeden tanık olmak gibiydi. Virginia okurken her ne kadar düşüncelerine katılsam ve takdir etsem de bana hep çok uzak bir insan gibi hissettirmişti, sanki ne kadar çabalarsam çabalayayım onun zihnini anlayamazmışım, farklı dünyalarda yaşıyormuşuz, o insansa ben marslıymışım gibi hissettiriyordu. Woolf'un yazıları bir insan elinden çıkamayacak kadar özenli ve 7/24 çalışan gelişmiş bir zihnin eserleri gibiydi. Fakat Sylvia yoldan geçen herhangi bir genç kız oldu gözümde, senden benden biriydi. Mental olarak çokta sağlıklı bir dönemden geçtiğimi düşünmüyorum, belki üzerimdeki etkisini arttıran bir diğer faktör budur ama ben beklediğimden çok daha fazla beğendim. Romanda göz önüne serdiği anne-kız ilişkisi, toplumsal baskılar, kadının toplumda önceden çizilmiş yolu, aileden ayrı bir birey olma çabası ve mental çöküş süreci beni her şeyiyle çok etkiledi.
"Yaşamın yıllarını bir yol boyunca sıralanmış, birbirine tellerle bağlı, telefon direkleri gibi hayal ediyordum. Bir, iki, üç... on dokuz telefon direği sayabiliyordum, ama sonra teller boşlukta sallanıyor ve ne kadar çabalarsam çabalayayım, on dokuzuncudan sonra bir tek direk bile göremiyordum."
"On beş yıl boyunca sürekli tam not almış bir kız için boşa harcanan, kasvetli bir yaşam olurdu bu ama evliliğin böyle bir şey olduğunu biliyordum, çünkü Buddy Willard'ın annesi de sabahtan akşama dek yemek pişirmek, temizlik yapmak ve çamaşır yıkamaktan başka bir şey yapmıyordu, oysa o bir üniversite profesörünün eşiydi ve bir zamanlar bir özel okulda öğretmenlik yapmıştı."
...
"Belki de gerçekten evlenip çocuk doğurduktan sonra insanların beyni yıkanmış gibi oluyor ve ondan sonra totaliter bir devletin kölesi gibi duyuları körelerek yaşayıp gidiyordu." (syf 90)
Reklam